Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kruis van de nieuwe begraafplaats van Saint-Étienne-du-Gué-de-l'Isle is een 16e-eeuws religieus monument in de gemeente met dezelfde naam in Bretagne. Het onderscheidt zich door zijn scherpe vorm en gesneden motieven: een Christus die aan de ene kant vergezeld wordt, en een Maagd met het Kind aan de andere kant. Deze voorstellingen, typisch voor de christelijke iconografie van de tijd, benadrukken de rol van de lokale gemeenschap zowel spiritueel als gedenkteken.

De loop van het kruis, rond van vorm, rust op een basis met verwijderde hoeken, een architectonisch detail dat de steensnijtechnieken weerspiegelt die in de Renaissance in Bretagne worden gebruikt. Het monument werd opgenomen in de inventaris van historische monumenten in opdracht van 21 oktober 1970, waardoor de waarde van het erfgoed werd erkend. Het is eigendom van de gemeente, het is gelegen avenue des Merisiers, hoewel de precieze locatie wordt beschouwd als middelmatig (noot 5/10) volgens de beschikbare bronnen.

Dit soort kruis, gebruikelijk in Bretonse begraafplaatsen, diende zowel als heilig monument als als verzamelplaats voor religieuze ceremonies. In de 16e eeuw zag Bretagne, gekenmerkt door een sterke culturele en religieuze identiteit, deze monumenten bloeien, vaak gesponsord door lokale heren, parochies of broederschappen. Hun aanwezigheid weerspiegelde de vroomheid van de gemeenschappen en hun gehechtheid aan christelijke tradities, in een context waarin de Kerk een centrale rol speelde in het dagelijks leven.

De beschikbare gegevens vermelden niet de identiteit van de ambachtslieden of sponsors van dit kruis, noch de precieze omstandigheden van de oprichting ervan. Echter, de stijl en factuur suggereren een lokale realisatie, waarschijnlijk door Bretonse stenen kleermakers getraind in middeleeuwse technieken nog steeds van kracht op dit moment. Het gebrek aan details over het specifieke gebruik ervan (processen, herdenkingen) beperkt het begrip van zijn precieze rol, maar zijn inscriptie als historisch monument in 1970 getuigt van het belang ervan voor het regionale erfgoed.

Externe links