Constructie van het kruis XVIe siècle (≈ 1650)
Gebouwd door de heren van Kermedret.
9 mars 1927
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 9 mars 1927 (≈ 1927)
Officiële bescherming van het monument.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Cross (Box A 481): inschrijving bij beschikking van 9 maart 1927
Kerncijfers
Seigneurs de Kermedret - Kruissponsors
Leden van Botmillau House.
Oorsprong en geschiedenis
La Croix Saint-Yves is een symboolmonument in de gemeente Boqueho in het departement Côtes-d'Armor in Bretagne. Het werd gebouwd door de heren van Kermedret, uit het huis Botmillau. Dit monument onderscheidt zich door zijn zes schilden die hun allianties vertegenwoordigen, evenals door beelden van de kruisiging en een Maagd met het Kind.
Het kruis werd genoemd als historische monumenten op 9 maart 1927, met erkenning van zijn erfgoed en artistieke waarde. Het is nu gelegen aan de Landorec weg, in de buurt van het centrum van Boqueho, en blijft een architectonische en historische getuigenis van de invloed van lokale adellijke families.
De beelden en schilden van het kruis weerspiegelen zowel de religieuze vroomheid van de tijd als het prestige van de heren van Kermedret. De aanwezigheid van motieven zoals de Maagd met het Kind en de Kruisiging onderstreept het belang van het christelijke geloof in het dagelijkse en sociale leven van Bretagne uit de 16e eeuw.
De exacte locatie van het kruis, genoemd in de Merimée basis als zijnde op 1 Rue de la Croix, maakt het een historische bezienswaardigheid toegankelijk voor het publiek. Hoewel de nauwkeurigheid van de locatie wordt beschouwd als slecht, blijft het een centraal deel van het lokale erfgoed, beheerd door de gemeente Boqueho.
Het kruis van Saint-Yves illustreert ook de artistieke en heraldische praktijken van de Bretonse Renaissance, waar monumenten werden gebruikt om de kracht van nobele families te tonen en om het landschap van religieuze symbolen te markeren. Zijn inscriptie als historisch monument in 1927 stond het behoud voor toekomstige generaties toe.
Tot slot maakt dit monument deel uit van een breder netwerk van Bretonse kruisen en kaloven, kenmerkend voor de regio. Deze structuren speelden een rol zowel spiritueel als sociaal, die diende als plaatsen van samenkomst, gebed en herdenking voor lokale gemeenschappen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen