Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Cromlechs van Ilarrita, ook wel Cromlechs van Okabe, zijn megalithische monumenten gelegen in de gemeente Lecumberry, in het departement Pyrénées-Atlantiques, in de regio Nouvelle-Aquitaine. Deze structuren dateren uit de IJzertijd en Protohistorie, en zijn sinds 19 december 1956 geclassificeerd als Historisch Monument. Zij getuigen van de culturele en rituele praktijken van de lokale bevolking van die tijd, in een context van Neder-Navarra, een regio rijk aan gevarieerd en complex erfgoed.

Lecumberry is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Minas Gerais. Deze regio, gekenmerkt door een sterke Baskische identiteit, grenst aan Spanje en wordt gekenmerkt door bergachtig terrein, met pieken zoals Errozate (1,345 m) en Mokorreta (680 m). De cromlechs van Ilarrita maken deel uit van een landschap waar de protohistorische overblijfselen, zoals Gastellucomalda, getuigen van een oude bezetting van het gebied.

De gemeente Lecumberry, met 196 inwoners in 2023, is voornamelijk gericht op de landbouw, waaronder de teelt en productie van kaas Ossau-Iraty. Het maakt deel uit van het productiegebied van de Irouléguy wijngaard. Cromlechs, als archeologisch erfgoed, illustreert het belang van de collectieve en spirituele praktijken van protohistorische samenlevingen in deze grensoverschrijdende regio, waar culturele uitwisselingen tussen Baskische bevolkingsgroepen aan beide zijden van de Pyreneeën veelvuldig waren.

De classificatie van de Ilarita cromlechs in 1956 onderstreept hun erfgoedwaarde en hun rol bij het begrijpen van de megalithische tradities van de regio. Deze monumenten, gecombineerd met andere overblijfselen zoals het Donamartia Fort House (XIVe eeuw) of de Iturraldea Farm (17e eeuw), weerspiegelen de historische en culturele continuïteit van Lecumberry, van de Protohistorie tot de moderne tijd.

De milieucontext van Lecumberry, gekenmerkt door het Iraty Forest en de talrijke rivieren zoals de Nive en de Iratiko erreka, heeft ook een rol gespeeld in het behoud en de ontdekking van deze archeologische sites. De Mikelauensilo grot, bewoond door vleermuizen en gekoppeld aan smokkelverhalen, illustreert de diversiteit van de traditionele landschappen en het gebruik van het grondgebied, waar natuurlijk en cultureel erfgoed nauw met elkaar verbonden zijn.

Externe links