Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De crypte van Bourgmoyen is het laatste overblijfsel van de abdij van Notre-Dame de Blois, gesticht in de 7e of 11e eeuw op de site van een Merovingische klooster gewijd aan de Maagd Maria. Het romaanse gebouw, dat in 1105 werd bevestigd, was oorspronkelijk de thuisbasis van seculiere canons, in 1122 vervangen door reguliere kanonnen van de orde van Sint Augustinus. De crypte, oorspronkelijk half-geïntegreerd, werd geïntegreerd in een Latijnse kruisvormige kerk met een klokkentoren en een wieg van tien meter hoog. Zijn sobere architectuur, gekenmerkt door dikke muren en smalle openingen, weerspiegelt de constructieve technieken van het jaar duizend.

In de 12e eeuw werd de abdij in gotische stijl herbouwd met behoud van de crypte, die ondergronds werd. Het werd in de 14e eeuw versterkt met een gecrenellateerde muur en torens en werd gedeeltelijk verwoest tijdens de godsdienstoorlogen. In de 18e eeuw waren de wederopbouwprojecten nog niet voltooid voor de ontbinding van de abdij in 1790. De crypte, herontdekt in 1943 na de bombardementen van 1940, onthult een rechthoekig plat nachtkastje plan, verdeeld in twee gewelfde schepen. De alveolate metselaars en grote gemeenschappelijke stenen, gecombineerd met tegels, bevestigen zijn datering rond het jaar duizend.

In 1945 werd een historisch monument opgericht, de crypte is vandaag de dag het enige zichtbare getuigenis van de abdij, waarvan de gebouwen in 1806 werden afgebroken om Louis XII plein te bouwen. De overblijfselen, gelegen onder het voormalige Augustin-Thierry College (vernietigd in 1940), omvatten een massief altaar, stenen banken en een liturgische zwembad. De site, nu bedekt met een ondergrondse parkeerplaats, behoudt een gedenkplaat en de rue du Bourg-Moyen, de laatste eerbetoon aan dit middeleeuwse erfgoed.

De abdij van Bourgmoyen had een historische rivaliteit met andere religieuze gemeenschappen in Blois, zoals de abdij van Saint-Laumer, die door de Graven en koningen meer werd bevoorrecht. Deze wedstrijd stopte met de Revolutie, toen de goederen van de geestelijken werden in beslag genomen en gebouwen werden vernietigd of herverdeeld. De crypte, gespaard door sloop, biedt een zeldzaam voorbeeld van pre-Romeinse architectuur in de Loirevallei, gekenmerkt door Karolingische invloeden en een functie zowel religieus als defensief.

De opgravingen van 1943 onthulden liturgische elementen zoals relikwiekasten en gesneden kolommen, getuige van de artistieke rijkdom van de abdij. De lantaarntoren, later vervangen door een frame pijl, ooit verlichte het koor, terwijl de tuinen en begraafplaats werden beschermd door een versterkte behuizing. Vandaag de dag, de crypte, eigendom van de gemeente, blijft gesloten voor het publiek, het behoud van een onbekend fragment van het erfgoed van de stad.

Externe links