Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Dalon werd in 1114 gesticht door Géraud de Salles onder het Benedictijnse bewind, dankzij een donatie van de heren van Lastours en met de steun van Eustorge, bisschop van Limoges. In 1162 nam ze de Cisterciënzer heerschappij over, na uitwisselingen met Pontigny Abbey en werd de derde dochter van Pontigny. Ze werd beschermd door Hendrik II Plantagenet, Alienor d'Aquitaine en Richard Cœur de Lion, en opgenomen onder haar monniken de troubadour Bertran de Born, die er stierf rond 1215.

In de middeleeuwen bezat Dalon een dozijn schuren in Périgord en stichtte de Puybrun bastide in 1282. De abdij daalde geleidelijk en zijn overblijfselen (hoofdzaal, kapellen) werden geïntegreerd in een seigneurisch huis in de zeventiende eeuw. In 1784 werd Jean-Marc de Royère, bisschop van Castres, een handelsabt. Sinds de Revolutie behoort de site, geclassificeerd als Historisch Monument in 1948, tot een privé domein.

Dalon's architectuur combineert romaanse (kapel) en gotische (14de eeuwse hoofdsteden), terwijl de capitulaire hal, met een centrale pijler, werd bewaard in latere constructies. Het klooster, gelegen in een vallei van de Dalon, volgt de Cisterciënzer traditie van implantatie in de buurt van bronnen. Vandaag de dag zijn alleen het huis, de capitulaire kamer en de dovecote beschermd.

De abdij speelde een belangrijke rol in de regio en stichtte verschillende prioriteiten (Boeil, Bonlieu, Loc-Dieu) en nam deel aan het zwermen van de Cisterciënzer orde in Limousin en Périgord. De geschiedenis weerspiegelt de banden tussen religieuze macht, lokale adel (zoals de Lastours) en plantagenêt hof, evenals klooster transformaties tussen de 12e en 18e eeuw.

Externe links