Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Twee menhirs van Kerbernes naar Saint-Servais en Côtes-d'Armor

Patrimoine classé
Patrimoine Celtique
Menhirs
Côtes-dArmor

Twee menhirs van Kerbernes naar Saint-Servais

    20 Kerroux
    22160 Saint-Servais
Deux menhirs de Kerbernès à Saint-Servais
Deux menhirs de Kerbernès à Saint-Servais
Crédit photo : Msansm1 - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Néolithique
Âge du Bronze
Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
4100 av. J.-C.
4000 av. J.-C.
0
1900
2000
Néolithique
Menhir constructie
5 janvier 1925
Historische monument classificatie
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Menhirs de Kerbernes (twee) (cad

Kerncijfers

Information non disponible - Geen karakter geciteerd De brontekst vermeldt geen verwante historische actoren.

Oorsprong en geschiedenis

De menhirs van Kerbernes, bijgenaamd Les Jumeaux, zijn twee Neolithische stenen gelegen in de gemeente Saint-Servais, in het departement Côtes-d-Armor (regio Bretagne). Deze megalieten, 8,20 meter van elkaar verwijderd, zijn uitgehouwen in graniet. De eerste, driehoekig van vorm aan de basis, pieken op 3,10 meter, terwijl de tweede, piramidaal met een losangische basis, bereikt 4,60 meter in hoogte. Hun specifieke uitlijning en morfologie maken het een opmerkelijk voorbeeld van Bretonse megalithische kunst.

Geklasseerd als historische monumenten bij decreet van 5 januari 1925 illustreren deze menhirs het culturele en symbolische belang van prehistorische sites in de wijk Guingamp. Hun behoud maakt deel uit van een bredere erfgoedaanpak, zoals blijkt uit hun vermelding in gespecialiseerde werken zoals Les megalithes de l'arrondissement de Guingamp (Loïc Langouët, 2006). Hun geschatte locatie in de buurt van Clojou blijft toegankelijk, hoewel hun geografische nauwkeurigheid a priori als bevredigend wordt beoordeeld (niveau 6/10).

Menhirs, typisch voor het Bretonse landschap, diende waarschijnlijk als territoriale bezienswaardigheden, plaatsen van aanbidding of begrafenis markers tijdens de Neolithische periode. Hun vorm en materiaal (graniet) weerspiegelen de grootte en transporttechnieken van de sedentaire gemeenschappen van die tijd, georganiseerd rond landbouw en vee. Deze monumenten, nu beschermd, bieden een tastbare getuigenis van de sociale en religieuze praktijken van de eerste bewoners van de regio, hoewel hun exacte functie onderworpen blijft aan interpretatie door archeologen.

Externe links