Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis van Dilhac, gelegen in Montvert in het Cantal (Auvergne-Rhône-Alpes), is een landgoed bestaande uit graniet en lauze gebouwen. De architectuur weerspiegelt twee lokale invloeden: de Châtaigneraie, met zijn gescheiden en boven elkaar gelegde elementen, en de Salersois, gekenmerkt door een massieve structuur en robuuste materialen. De constructies verspreidden zich vanaf het einde van de 15e eeuw (circa 1480), 1627 en de 19e eeuw, waarbij huis, schuur-stabiel en supplyhouse werden gecombineerd.

De twee boerderijen, daterend uit de late 15e eeuw, hebben typische piercings van het tijdperk, met bovenliggende functies (grot, gemeenschappelijke ruimte, zolder). Het meesterhuis, gebouwd in 1627, behoudt originele open haarden en houtwerk in de belangrijkste kamers, gerenoveerd in de 19e eeuw. De schuur-stabiel dateert uit de 17e eeuw, terwijl het bevoorradingshuis werd toegevoegd in 1856, een illustratie van de agrarische evolutie van het landgoed.

In de 18e eeuw behoorde het landgoed tot Pierre Caylus (1746-1824), een openbare aanklager bij het presidentschap van Aurillac. Zijn dochter, Marie Hélène Caylus (1787), bracht hem in bruidsschat naar Louis-Furcy Grognier, een advocaat die bekend stond voor de liquidatie van de Société des Chinchons. Dit huwelijk markeert een keerpunt in de erfgoedgeschiedenis van de plaats, gekoppeld aan lokale juridische en economische figuren.

Externe links