Bouw van dolmens Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Periode van bouw van megalithische structuren
dernier quart du XIXe siècle
Archeologische vondsten
Archeologische vondsten dernier quart du XIXe siècle (≈ 1865)
Exploraties door Vibraye en meer
1889
Historisch monument
Historisch monument 1889 (≈ 1889)
Officiële bescherming van dolmens
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Dolmen de Changefège : classificatie op lijst van 1889
Kerncijfers
M. de Vibraye - Archeoloog
Dolmen zoekt eind 19e
Émile de Moré - Archeoloog
Dolmen zoekt eind 19e
Oorsprong en geschiedenis
De dolmens van Changefège, gelegen aan de gelijknamige causse in Balsièges (Lozère, regio Occitanie), dateert uit Neolithicum. Deze archeologische site bestaat uit verschillende megalithische structuren, waaronder gebogen gang dolmens, gekenmerkt door trapeziumvormige of rechthoekige kamers bedekt met massieve platen. De bijbehorende tumulus, aanvankelijk cirkelvormig (tot 15 m in diameter), werden gedeeltelijk gewijzigd door stenen ingangen uit naburige velden. Het materiaal dat werd ontdekt tijdens de 19e eeuw opgravingen omvatten grof aardewerk, vuursteenbladen en bottenkralen, die de begrafenispraktijken van de tijd weerspiegelen.
De dolmens werden in de late 19e eeuw verkend door M. de Vibraye en Emile de More. De lokale traditie verwees naar hen onder suggestieve namen zoals Baoumo des Geons ("Groat of the Giants") of Teoulo de la Geonto ("Giant Tile"), die hun mythische dimensie weerspiegelen. Gerangschikte historische monumenten in 1889, deze gebouwen onderscheiden zich door hun complexe architectuur: sommige hebben gebogen gangen, dubbele kamers, of gebroken orthostatica. Hun groepsarrangement, binnen 80 m van elkaar, suggereert een collectieve begrafenisorganisatie op dit kalksteen plateau met uitzicht op de Lot Valley.
De site bestaat uit verschillende verschillende structuren. Een eerste dolmen, 300 m ten westen van het gehucht Changefège, heeft een trapezium van 3,9 m lang, voorafgegaan door een gang van 1,50 m. Een tweede, 300 m noordoosten, heeft een rechthoekige kamer van 4,85 m, met een massieve afdektafel (3,20 m x 1,90 m). Een derde dolmen, ingebed in een 15 m diameter tumulus, herbergt een 3,50 m lange kamer. Ten slotte getuigt een dubbele dolmen, gedeeltelijk vernietigd, van opeenvolgende constructies. Deze architectonische variaties illustreren de evolutie van megalithische praktijken in de regio.
De exacte GPS coördinaten laten toe om deze monumenten te lokaliseren, verspreid over een beperkte omtrek. Hun staat van bewaring varieert: sommige hebben hun dektafel (hoewel gebarsten of verplaatst op de tumor), terwijl andere alleen in de staat van overblijfselen (geïsoleerde orthostatica, bed platen). Het terrein, hoewel beschermd, blijft kwetsbaar voor veranderingen in verband met historische landbouwactiviteiten, zoals veldsperen. Deze dolmens bieden een uitzonderlijke getuigenis van Neolithische samenlevingen in het zuiden van Frankrijk, gekenmerkt door uitgebreide begrafenisrituelen en een geavanceerde beheersing van steensnijwerk.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen