Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen de Gaoutabry, ook bekend als de Dolmen de Gauttobry, is een megalithisch monument gelegen in de gemeente La Londe-les-Maures in de Maures bergen. Het ligt 198 meter boven zeeniveau, op een heuveltop in de buurt van een pas, ten noorden van het Favanquet signaal, biedt een dominant uitzicht op La Londe Bay en Giens schiereiland. De Provençaalse naam, bestaande uit gaouto (helling) en abry (schuilplaats), roept zijn beschermde geografische positie. Deze dolmen is de grootste in het departement Var en een van de meest imposante in de Provence, die zijn inscriptie in de historische monumenten op 22 februari 1988 rechtvaardigde.

De dolmen werden voor het eerst ontdekt en gezocht in 1876 door Baron Gustave Charles Ferdinand de Bonstetten, die een opeenvolging van drie kleine dolmens zag. In 1924 stelde Clotte vast dat het eigenlijk een uniek monument was. Verschillende studies en opgravingen volgden, waaronder die van Laflotte in 1933, van Henseling in 1957, en van Jean Courtin in 1974. In 1975 voerden Gérard Sauzade en R. Brandi een nieuwe opgraving uit, waarbij artefacten uit het einde van het Neolithicum werden onthuld. In 1989 werd een restauratie uitgevoerd om schade door vorst en brand te herstellen.

De structuur van de dolmen is opmerkelijk: het is 10 meter lang voor 6,50 meter breed, volledig opgebouwd uit lokale schalie platen. De grafkamer, langgerekt (3 m x 2 m), wordt voorafgegaan door een kortere voorkamer (2 m x 1,50 m), gescheiden door verticale orthostatica. Een 1 meter lange toegangscorridor, gericht op het zuidwesten (azimut 225°), leidt naar de voorkamer, begrensd door drie orthostaten gerangschikt in trechter, een karakteristiek zeldzaam in de Provence. Inkepingen op sommige orthostatica kunnen zijn gebruikt om houtblokken vast te binden om de afdekking te ondersteunen, hoewel hun exacte gebruik blijft hypothetisch.

De archeologische opgravingen onthulden belangrijke objecten: vuursteenmessen en gepolijste bijlen gevonden door de Bonstetten, evenals verbrande botten, aardewerken jassen, kaders van bladpijlen, een dolk, en elementen van trimmen (stenen kristallen sloten, groene rotskralen) tijdens latere opgravingen. Deze bevindingen bevestigen de begrafenis en ritueel gebruik van de site aan het einde van Neolithicum, die de culturele en sociale praktijken van de lokale gemeenschappen van die tijd weerspiegelt.

De Dolmen de Gaoutabry illustreert het belang van megalithische monumenten in het Provençaalse landschap, zowel in hun architectonische dimensie als in hun rol in neolithische begrafenispraktijken. Zijn restauratie en bescherming als historisch monument onderstreept zijn erfgoed waarde, terwijl het materiële getuigenis van de bouwtechnieken en overtuigingen van prehistorische samenlevingen in de regio.

Externe links