Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen de la Pierre Cesée is een megalithisch gebouw gebouwd in zandsteen tijdens de Neolithische periode. Gelegen in Soucelles, in het departement Maine-et-Loire, onderscheidt het zich door zijn begrafeniskamer van meer dan 7 meter lang, bedekt met een enkele tafel van dekking van 8,80 meter, gebroken maar nog steeds op zijn plaats. De structuur bestaat uit zijplaten, waarvan er een 2,90 meter hoog is, gedeeltelijk begraven, en een gespleten maar stabiele pilaar. Opgravingen in 1929 onthulden artefacten zoals keramische jassen en vuursteen, waaronder een schraper.

De dolmen hebben in 1910 een historisch monument geregeerd, dat in 1958 een controversiële restauratie onderging, waarbij puin nieuwe archeologische overblijfselen leverde. De oorspronkelijke architectuur omvatte een toegangsportaal, waarvan alleen sporen overblijven, en een plak van sluitertijd vandaag begraven. De site illustreert de begrafenispraktijken en megalithische bouwtechnieken van die tijd, terwijl ze de sporen dragen van latere menselijke interventies.

Lokale folklore schrijft de bouw van de dolmen toe aan een fee, wiens hiel en stick print zichtbaar zouden zijn op de afdektafel. Twee tradities verklaren zijn naam: de een roept een steen gebroken (caese) door bliksem, de ander een vervorming van Caesar, in verband met een nabijgelegen menhir genaamd Caesar's Finger. Deze verhalen weerspiegelen de populaire verbeelding geassocieerd met megalieten, vaak gezien als bovennatuurlijke werken of gekoppeld aan mythische historische figuren.

De studies van de dolmen zijn met name gebaseerd op het werk van archeoloog G. Denizot en de waarnemingen van Desmazières, die de structuur en de archeologische context ervan documenteerden. De keramische en lithische resten getuigen van een actieve menselijke bezetting tijdens de Neolithische periode, terwijl de restauraties van de 20e eeuw vragen oproepen over de methoden voor het behoud van het megalithische erfgoed. De site blijft een emblematisch voorbeeld van Angelische funeraire architectuur, geïntegreerd in een landschap rijk aan prehistorische monumenten.

Externe links