Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen de Laprougès, gelegen in Valeuil in het departement Dordogne (New Aquitaine), is een megalithische vesting uit de Neolithische periode. Dit monument, gedeeltelijk geruïneerd, onderscheidt zich door zijn imposante daktafel in ferrorugineuze zandsteen, bijgenaamd Pierre Rouille, rustend op twee kalksteen orthostatica. Het is geclassificeerd als historische monumenten sinds 24 november 1960, onder de naam dolmen de Laprougès, waarschijnlijk als gevolg van een vervorming van de plaats genaamd Lapiouges in de buurt.

Deze dolmen is het onderwerp geweest van talrijke historische verslagen onder verschillende namen en onjuiste locaties, zoals de dolmen van Bost tot Brantôme of de dolmen van Sencenac. In 1931 gaf Jean-Jacques Pittard een nauwkeurige beschrijving hiervan tijdens het 15e Internationaal Congres voor Prehistorische Antropologie en Archeologie. De architectuur herinnert eraan dat van de dolmen van Peyrelevade in Brantôme, suggereert een lidmaatschap van het type angoumen dolmens.

In januari 2011 werd een preventieve archeologische opgraving uitgevoerd door Bertrand Poissonnier, die extra elementen op deze site onthulde. De dolmen, zonder sporen van tumulus, illustreert het belang van collectieve begrafenismonumenten in Neolithicum. Zijn classificatie in 1960 en zijn studie getuigen van zijn erfgoed en wetenschappelijke interesse.

Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, bevestigen zijn adres bij Le Bost de Sarrazignac (Valeuil) en zijn code Insee 24064. De dolmen blijven, hoewel gedeeltelijk ingestort, een symbolisch voorbeeld van megalitisme in de Dordogne, gekoppeld aan begrafenis- en culturele praktijken uit het Neolithische tijdperk.

Externe links