Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Dolmen de Laverré, gelegen in de gemeente Aslonnes in het departement Wenen, is een megalithisch monument dat symbool staat voor de Neolithische periode. Deze angoumoisine-type dolmen is omsloten in een tumulus van 25 meter in diameter, gedeeltelijk gewijzigd door latere constructies. Volgens historische onderzoeken werd het omringd door een peristaliet, waaronder de zuidoostelijke kant, bestaande uit acht lage en afgeronde blokken. De begraafkamer, van vierhoekige vorm, is 3 meter lang bij 2,50 meter breed en werd begrensd door acht orthostatica, waarvan er zes nog steeds aanwezig zijn.

De site werd doorzocht en bestudeerd door Dom Fonteneau in de late 18e eeuw. In 1865 maakte Le Touzé de Longuemar een gedetailleerde voorgrond. De dolmen werden geclassificeerd als historische monumenten in 1889, en de omliggende pierrier werd beschermd door een orde in 1958. Deze beschermingen hebben echter geen schade voorkomen, zoals een clandestiene zoektocht in 1953 die het interieur van de kamer beschadigde.

In 1939 deed Étienne Patte een archeologisch onderzoek op de site, waardoor een verscheidenheid aan funeraire meubels, waaronder vuursteendolken, pijlenlijsten, parels van verschillende materialen, een geperforeerde hertenhond en keramische teasses konden worden teruggevonden. Deze artefacten onthullen het ritueel en de begrafenis belang van dolmen tijdens Neolithicum. De site illustreert de culturele en sociale praktijken van prehistorische gemeenschappen in de regio.

Historische bronnen vermelden ook bibliografische referenties, zoals het werk van Jean-Pierre Putreau en Montserrat Mataro I Pladelasala, die hebben bijgedragen aan de inventaris van de megalieten van Wenen. Deze studies, gecombineerd met de opgravingen van Stephen Patte, bieden een diepgaand beeld van het gebruik en de betekenis van dit monument door de eeuwen heen.

Externe links