Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Sandun's dolmen, ook bekend als de dolmen de la Croix de Sandun, is een neolithisch overdekte steeg gelegen op een lichte eminentie in Guérande, Loire-Atlantique. Ontdekt in een reeds gedeeltelijk geruïneerde staat, was het oorspronkelijk 7,50 m lang bij 1,50 m breed, met zeven stenen opgericht zichtbaar voor de opgravingen van 1896. Deze opgravingen, uitgevoerd door Henri Quilgars, onthulden een achtste orthostat en bevestigden dat het een overdekte steeg was waarvan de covertafels lang verdwenen waren. De binnenverdieping was geplaveid met platte stenen, en een verharde oprit, nu vernietigd, verbond dit monument met dat van de nabijgelegen Crugo.

Binnenin werden twee branden met as en kolen geïdentificeerd in het oostelijke deel, vergezeld van twee hele vazen (één in zwarte aarde, één in rode aarde) en duizenden stukken aardewerk. Bijna 80 stenen gereedschappen werden ook ontdekt, waaronder kelten, botslichaam, pijlpunten, messen, schrapers en vuursteenzagen. Deze artefacten suggereren het gebruik van de site als een verbrandingstombe. Henri Quilgars interpreteerde de stratificatie van gereedschap (een bovenste laag fijn gereedschap en een onderste laag grof gereedschap) als bewijs van twee verschillende gebruiksperioden in Neolithicum.

In 1935 werd een historisch monument geregisseerd, de dolmen van Sandun zijn nu beschermd, zij het gedeeltelijk in ruïnes. In de buurt van de site werden de resten van een Neolithisch dorp in 1987 ontdekt door reddingsopgravingen, waardoor het archeologische belang van de site werd versterkt. Het monument illustreert begrafenispraktijken en de ruimtelijke organisatie van neolithische gemeenschappen in de regio, gedomineerd door landschap van heide en wetlands zoals de Brière.

Externe links