Bouw van dolmen Néolithique (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte bouwperiode
1851
Publicatie van Beaufort-onderzoek
Publicatie van Beaufort-onderzoek 1851 (≈ 1851)
Vermelding van de schaliebijl
1889
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 1889 (≈ 1889)
Officiële bescherming van dolmen
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Dolmen dit des Gorces ou de Montgarneau (vak D 270): classificatie op lijst van 1889
Kerncijfers
Élie de Beaufort - Archeoloog
Rapporteerde de ontdekking van een bijl
Oorsprong en geschiedenis
Het Dolmen des Gorces is een megalithisch gebouw in de gemeente Parnac in het departement Indre. Dit monument, gedateerd uit het Neolithicum, bestaat uit een granulite afdektafel van 2,50 meter lang, 2 meter breed en 0,75 meter dik, rustend op drie gneispilaren. De funeraire kamer, vierkant in vorm, is georiënteerd oost-zuid-oost/west-noord-west, met een ingang naar het oosten-zuid-oosten. De cover tafel heeft twee kleine sneden, waarschijnlijk gekoppeld aan een poging tot snijden, evenals natuurlijke depressies.
De dolmen werden in 1889 als historisch monument genoemd, dat zijn erfgoedwaarde herkent. Vlakbij zijn granieten blokken zichtbaar in de 19e eeuw verdwenen. Volgens de rapporten van Élie de Beaufort werd in de buurt een 7 cm lange schaliebijl ontdekt, getuige van menselijke activiteit op dat moment. Deze eenvoudige, kleine dolmen illustreert de begrafenis en architectonische praktijken van Neolithicum in de regio.
Historische bronnen vermelden ook bibliografische referenties, waaronder de werken van Élie de Beaufort uit 1851 en die van Gérard Coulon uit 2011, die deze megalithische site documenteren. De Gorce dolmen is dus een representatief voorbeeld van de megalithische monumenten van Indre, die bijdragen aan het begrip van lokale neolithische samenlevingen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen