Bouw van dolmen Néolithique récent (≈ 4100 av. J.-C.)
Geschatte bouwperiode
1864
Archeologische vondsten
Archeologische vondsten 1864 (≈ 1864)
Ontdekking van funeraire meubels
1874
Reis naar Troyes
Reis naar Troyes 1874 (≈ 1874)
Backup tegen vervoerders
14 mai 1993
Registratie MH
Registratie MH 14 mai 1993 (≈ 1993)
Bescherming als historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Dolmen (Zaak nr. 10): boeking bij beschikking van 14 mei 1993
Kerncijfers
Philippe Salmon - Archeoloog
Studie van funeraire meubels
Anne Augereau - Onderzoeker
Analyse van neolithische vuursteen
Gautier Basset - Archeoloog
Ruimteonderzoek naar begrafenissen
Jacques Piette - Zoeker
Behuizingsonderzoek
Oorsprong en geschiedenis
De Dolmen des Grèves de Fraicul, oorspronkelijk gevestigd in Barbuise (Aube, Grand Est), is een overdekte oprit uit de recente Neolithische periode. Dit megalithische monument was oorspronkelijk gelegen in het Charnier bos, vlakbij de boerderij van Frécul, in een gebied rijk aan neolithische resten en de bronstijd. De alluviale vlakte van de omliggende Seine was de thuisbasis van verschillende archeologische sites, waaronder begrafenissen, leefruimten en habitats.
De overdekte loopbrug werd in 1864, onthuld een 4,40 m lange grafkamer bestaande uit zeven orthostatica en drie daktafels. Het was verbonden met de grootste dolmen van Frécul. De ontdekte meubels omvatten menselijke botten, vuursteen gereedschap, gepolijste bijl fragmenten, aardewerk studs (Seine-Oise-Marne cultuur) en dierlijke resten. Twee vazen, waarvan er een pot-de-fleur stijl is, zijn bekend bij tekeningen maar zijn verdwenen.
Bedreigd door de activiteiten van de koetsiers, werd de dolmen verplaatst in 1874 naar de binnenplaats van het Saint-Loup museum in Troyes om het te behouden. Het was een historisch monument in 1993. Deze site illustreert de collectieve begrafenispraktijken van recent Neolithicum, in een regionale context gekenmerkt door dichte menselijke bezetting en culturele uitwisselingen.
De opgravingen benadrukten het belang van Barbuise en La Saulsotte, waar minstens 16 megalithische monumenten zijn geïdentificeerd, hoewel hun exacte locatie vaak onzeker is. De Dolmen des Grèves de Fraicul maakt deel uit van een breder archeologisch landschap, met inbegrip van pennen, habitats en necropolissen daterend uit Neolithicum tot bronstijd.
Recente studies, zoals die van Anne Augereau (2004) of Gautier Basset (2017), wijzen op de rol van deze sites bij het begrijpen van de prehistorische samenlevingen van het Parijse bekken. Het meubilair, nu bewaard of gedocumenteerd, biedt aanwijzingen over begrafenisrituelen, ambachten en uitwisselingsnetwerken van die tijd.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen