Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Dolmen du Plateau de la Petite Beauce, ook bekend als Dolmen du Plateau de la Petite Beauce, is een megalithisch vestige embleem van Neolithicum. Gelegen in Nourray, in het departement Loir-et-Cher (regio Centrum-Val de Loire), bestaat het uit een sub-ovaal afdektafel van 2,80 m lang, 1,90 m breed en 0,70 m dik, rustend op drie ligsteunen. Een vierde plaat, zichtbaar in het noordwesten, maakt de structuur compleet. De gebruikte materialen, vuursteenpudding en sannoisiaanse kalksteen uit Touraine, weerspiegelen de lokale bronnen van het tijdperk.

Gerangschikt als historische monumenten in 1889, getuigt deze dolmen van het belang van collectieve begrafenisconstructies in het Neolithicum. De zuid-oost/noord-west oriëntatie en de tumulus structuur suggereren een rituele of graffunctie, typisch voor de agro-pastorale samenlevingen van deze periode. Opgravingen en inventarissen, zoals die van Jackie Despriée en Claude Leymarios in 1974, hebben geholpen dit megalithische erfgoed te documenteren.

De site, hoewel beschermd, lijdt aan een onnauwkeurige geografische locatie (niveau 5/10 volgens Monumentum), die de toegang of studie kan bemoeilijken. Zijn vroege rangschikking onderstreept echter zijn erfgoedwaarde, geïntegreerd met de netwerken van Loir-et-Cher megalithische sites. Beschikbare gegevens uit bronnen zoals Wikipedia en Monumentum bevestigen zijn status als historisch monument zonder details van het exacte gebruik of mogelijke bijbehorende artefacten.

Externe links