Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Chenonceau Castle, gebouwd tussen 1513 en 1521 door Katherine Briçonnet op de fundamenten van een 13e eeuwse versterkte molen, belichaamt de alliantie tussen Italiaanse kunst en Franse stijl. Het is gelegen te paard op de Cher, het dankt zijn bijnaam van "Château des Dames" aan de vrouwen die gemarkeerd: Diane de Poitiers, favoriete d'Henri II, voegt een brug (1556-1559) om de banken te verbinden, terwijl Catherine de Medici superimponeert twee galerijen op deze brug, het creëren van een unieke balzaal. Het landgoed, een getuige van de intriges van de Renaissance, werd ook een plaats van bezinning onder Louise de Lorraine, weduwe van Hendrik III, die een zwart-wit begrafenisdecor installeerde.

In de 18e eeuw redde Louise Dupin, figuur van Verlichting, het kasteel tijdens de Revolutie door het om te vormen tot een "houtreservaat" en zijn archieven te verbergen. De lounge verwelkomt Voltaire, Rousseau en Montesquieu. In de 19e eeuw ondernam Marguerite Pelouze een controversiële restauratie (1865-1878), waardoor toevoegingen van Catherine de Medici werden verwijderd om een zogenaamde "oorspronkelijke" staat te herstellen. Félix Roguet, zijn architect, reconstrueren de noordelijke gevel en de appartementen van Louise de Lorraine, terwijl het toevoegen van historische fresco's aan de grote galerie.

Het kasteel werd in 1913 door de familie Menier verworven en werd tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918) een militair ziekenhuis dat 2.254 gewonden verwelkomde. De Meniers behouden het landgoed, herstellen de tuinen en openen de site voor het publiek. Vandaag de dag blijft Chenonceau een belangrijk privémonument, geclassificeerd als een UNESCO Werelderfgoed sinds 2017, gevierd om zijn gedurfde architectuur en zijn geschiedenis intiem verbonden met prominente vrouwelijke figuren, van Renaissance tot hedendaagse tijden.

Externe links