Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Vaux-de-Cernay werd in 1118 gesticht door Abbé Artaud in opdracht van Savigny, op een geschenk van Simon III van Neauphle. Voor het eerst gebouwd van hout, werd het na sanering opnieuw in steen gebouwd vanaf 1145. In 1147, zijn gehechtheid aan Cîteaux maakte hem een Cisterciënzer abdij onder invloed van Clairvaux. De 12e en 13e eeuw markeerden zijn apogee, met nauwe banden met de lokale adel, royalty's (zoals Lodewijk IX) en pausdom. Guy des Vaux-de-Cernay, 6e abt, werd bisschop van Carcassonne na deelname aan de Albigois kruistocht.

In de 14e eeuw daalde de abdij als gevolg van oorlogen (Cent Years) en epidemieën. Ondanks pogingen tot restauratie in de 16e en 17e eeuw, verzwakte zijn overgang naar het begin (1542) zijn financiering. Zij verwelkomde figuren als Henri de Bourbon-Verneuil (de onwettige zoon van Hendrik IV) of John II Casimir Vasa, voormalig koning van Polen. In de 18e eeuw gaven grote werken (zuidergalerij, klooster) een tijdelijke glans aan het klooster, voordat het in 1791 tijdens de Revolutie bruut werd ontbonden. De relikwieën van de heilige Thibaut werden verbrand en gebouwen verkocht als nationale goederen.

In de 19e eeuw kocht barones Charlotte de Rothschild de ruïnes in 1873 en ondernam een restauratie geïnspireerd door de Anglicaanse stijl, het behoud van de gotische resten. Het landgoed werd een prive-plaats in de 20e eeuw, zelfs huisvesting beelden van Versailles tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1988 werd het omgetoverd tot een hotel- en toeristisch complex, voordat het in 1994 als historisch monument werd geclassificeerd. Vandaag, na een complete renovatie in 2023, herbergt het een luxe vijfsterrenhotel.

De architectuur van de abdij onderscheidt zich door de 80 meter lange capitulaire hal (een van de grootste in Frankrijk), het renaissanceklooster en bijgebouwen zoals de schuur van Ithe (XII eeuw). De site, gelegen in de Chevreuse vallei, was ook een filmlocatie voor films en series (Thierry la Fronde, Emily in Parijs). Zijn archieven, bestudeerd door de Archeologische Vereniging van Rambouillet, blijven toegankelijk voor het publiek.

De abdij illustreert de veranderingen van Franse religieuze monumenten: middeleeuws spiritueel en intellectueel centrum, postrevolutionair aristocratisch eigendom, en dan hedendaags toeristisch erfgoed. Zijn geschiedenis weerspiegelt politieke omwentelingen (oorlogen, revoluties) en sociale aanbevelingen, maar behoudt een tastbaar spoor van Cisterciënzer invloed in Île-de-France.

Externe links