Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Plaisance à Grane landgoed, gelegen in de regio Drôme van Auvergne-Rhône-Alpes, is een monument dat dateert uit de 4e kwart van de 14e eeuw, met grote transformaties in de 16e en 17e eeuw. Het bestaat uit een dorpskasteel, een afgelegen sterk huis, een aangelegd park en hydraulica. Deze site illustreert de architectonische en landschapsontwikkeling van een middeleeuwse seigneurie die in de moderne tijd een domein van plezier werd.

Oorspronkelijk behoorde het middeleeuwse kasteel van Grane, gebouwd aan het einde van de 14e eeuw, tot de Graven van Poitiers-Valentinois. In 1404 liet Lodewijk II van Poitiers-Valentinois zijn bezittingen na aan koning Karel VI, een dolfijn van Wenen. Het kasteel was toen het toneel van familieconflicten: in 1447 gijzelde Jean de Poitiers, seigneur van Saint-Vallier, Lodewijk II met medewerking van zijn broer, de bisschop van Valencia. In ruïnes na eeuwen oorlog, beval koning Lodewijk XI zijn restauratie tussen 1477 en 1516.

In de 16e eeuw kwam het landgoed in handen van Diane de Poitiers, een favoriet van Henri II, voordat het verwoest werd door de godsdienstoorlogen. In 1574 nam de protestantse leider Montbrun het kasteel in beslag. De feodale muren werden aan het einde van de eeuw ontmanteld. De familie Rabot, adel van gewaad, verenigde de seigneury in het begin van de 16e eeuw en ondernam renovaties na 1644, met name in het dorpskasteel, met een monumentale trap en 17e eeuws houtwerk.

Het versterkte huis, dat dateert uit de late 14e eeuw, presenteert een vierhoekig plan geflankeerd door torens en behoudt post-vuur muurschilderingen (geometrische motieven). Het park, ingericht in terrassen met een hydraulisch netwerk, weerspiegelt de invloed van renaissance tuinen. In 1792 verwierf de advocaat Pierre-François Duchesne het landgoed. Het ensemble werd in 1999 uitgeroepen tot historisch monument, dat zijn architectonische, landschaps- en hydraulische elementen beschermde.

Externe links