Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het landgoed van San Salvadour werd gebouwd tussen 1872 en 1880 voor Auguste Parent, een Belgische industrieel, onder de waarschijnlijke leiding van architect Ernest Paugoy. Voor een prins van de familie Napoleon wordt het prachtige kasteel, omringd door een park van 20 hectare met stallen, duiven en kas, voltooid onder het eigendom van Edmond Magnier, burgemeester van Hyères, die het in 1875 verwierf alvorens het in 1902 te verkopen, geruïneerd.

In 1902 kocht zuster Candide (Jeanne Foresti), een religieuze en oprichter van het werk van Ormesson, het landgoed met beschermheren en loterijen. Ze installeerde er een middenklasse sanatorium, eerst in het kasteel, daarna in een marine ziekenhuis gebouwd in 1903 aan zee voor hydrotherapie. Om haar project te financieren, probeerde ze niet succesvol bronnen van lithische wateren te exploiteren, en in 1905 had een 130-kamer hotel gebouwd door architect Paul Page, geïnspireerd door badplaatsen zoals Tamaris-sur-Mer.

Het hotel, geserveerd door een station gemaakt in 1905, was een kortstondig succes. Zuster Candide, beschuldigd van financiële nalatigheid, werd gevangen gezet in 1912. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het landgoed aangevraagd voor koloniale troepen, waarna het werd verlaten tot 1922. Dat jaar kreeg de stad Parijs overheidssteun, waardoor het een ziekenhuis werd voor kinderen met longziekten of rachitis. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij als militair ziekenhuis (500 bedden) onder het Rode Kruis.

Het botanische park, gereserveerd voor patiënten, en de historische gebouwen (kasteel, hotel, stallen, dovecote) zijn gedeeltelijk beschermd sinds 1990. Vandaag de dag is het San Salvadour Ziekenhuis, gerund door de AP-HP, gespecialiseerd in de zorg voor kinderen, adolescenten en volwassenen met een handicap, die haar initale medische roeping volharden.

De architectuur van het landgoed combineert een neo-klassiek kasteel, een strand-stijl hotel en landschap faciliteiten (rots trappen, kronkelende steegjes). De dovecote, gemaakt van steen en steen, heeft neogotische baaien en een Catalaanse kluis. Het marine sanatorium, gescheiden van het park door de Almanarre weg, illustreert de evolutie van hydrotherapie zorg in het begin van de twintigste eeuw.

Externe links