Bouw van het landgoed XVIIIe siècle (≈ 1850)
Manor, schuur en gebouwde landhuisschacht.
début XIXe siècle
Napoleontische kadaster
Napoleontische kadaster début XIXe siècle (≈ 1904)
Gebieden en gebouwen met boomgaard.
11 mars 1987
Well protection
Well protection 11 mars 1987 (≈ 1987)
Registratie als historisch monument.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gepantserde putten, voortenten en andere mechanische elementen daaronder begrepen (zaak 1967 AN 363): inschrijving bij beschikking van 11 maart 1987
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen specifieke historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Het Domaine des Quatre-Vents, gelegen in Bourges, was aanvankelijk verbonden met het Aartsbisdom van de stad, dat het nabijgelegen landgoed Turly bezat. In de 18e eeuw bestond het al uit boerderijgebouwen, een boomgaard en een tuin. Onder de bewaard gebleven elementen is de manoeuvreerput bijzonder opmerkelijk: zijn structuur in twee aangrenzende paviljoens, bedekt met houten frames, gehuisvest een ingenieus systeem om voortdurend water te trekken dankzij dierlijke kracht. Dit mechanisme, dat nu gedeeltelijk uitgestorven is, omvatte een trommel, een reeks zandstenen emmers en een stenen tijdperk, dat de geavanceerde landbouwtechnieken van die tijd weerspiegelt.
Aan het begin van de 19e eeuw, de Napoleontische kadaster onthulde het belang van het landgoed, met zijn enorme bijgebouwen en gecultiveerde ruimten. De ruiterput, die in 1987 als Historisch Monument werd vermeld, illustreert de technologische innovatie van de Ancien Régime boerderijen. De operatie was gebaseerd op een paard gekoppeld aan een stud, het bedienen van de trommel om water uit de put te verhogen. Hoewel mechanische elementen zijn verdwenen (zoals de palonnier en bovenbouw), blijft de trommel, goed, en stenen tijdperk, een zeldzaam voorbeeld van landelijk hydraulisch erfgoed.
Het landgoed behoudt ook een herenhuis en schuur uit de 18e eeuw, die de agrarische architectuur van de regio weerspiegelt. Deze gebouwen, verbonden aan de bron, benadrukken de economische en technische rol van de grote kerkelijke of seigneuriële domeinen in de Berry. Dankzij hun behoud kunnen we de organisatie van landbouwbedrijven voor de Industriële Revolutie bestuderen, evenals de evolutie van waterbeheerstechnieken, essentieel voor gewassen en vee.