Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerker van Montchauvet, gebouwd in het 2e kwart van de 12e eeuw, is een overblijfsel van de vestingwerken van Louis VI le Gros en Amaury de Montfort bij het creëren van een nieuwe stad op deze strategische site. Dit kasteel, voltooid in 1136, maakte deel uit van een defensief netwerk dat de sporen tussen Parijs, Dreux en Évreux bestuurde, op een feodale motte met uitzicht op de vallei van de Vaucouleurs. De opgravingen en de huidige ruïnes onthullen een structuur geassocieerd met een dubbele behuizing, waarvan de Poort van Bretagne blijft als een spoor van de vestingwerken die later in opdracht van Philippe Auguste.

Door de eeuwen heen was het Château de Montchauvet een groot militair probleem. In 1378 werd hij meegenomen door Du Guesclin tijdens de Honderdjarige Oorlog, toen de Rue du Massacre werd genoemd naar een bloedige strijd tussen Frans en Engels. Kings Charles V en Hendrik IV bestelden de volledige sloop, waardoor het gebouw werd teruggebracht tot zijn kerker en ondergrondse resten. De mot, nu gestabiliseerd door de dijk, herbergt nog steeds ondergrondse vertrekken en een lokale legende roept een schat op verborgen door monniken of protestanten onder haar fundamenten.

De kerker, geclassificeerd als Historic Monument in 1991 (decree van 13 juni), is tegenwoordig beperkt tot ruïnes bewaard in de staat, eigendom van de gemeente. Het terrein omvat ook de bodem van aangrenzende percelen (kadasters AB 210, 214, 217), waar een gedeeltelijk zichtbare muur van vestingwerken zich naar het bos uitstrekt. Hoewel de toegang tot de heuvel beperkt is om aardverschuivingen te voorkomen, blijft de kerker een architectonisch getuigenis van middeleeuwse verstedelijking in Île-de-France, gekoppeld aan Kaapse expansie en Frans-Engelse conflicten.

Externe links