East River hangbrug

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De hangbrug van de East River, ook bekend als de Engelse brug, is een iconisch kunstwerk van het eiland Reunion, gelegen op de grens tussen Sainte-Rose en Saint-Benoît. In 1894 stak hij een rivier over met onvoorspelbare overstromingen. Met een bereik van 152 meter, was het de langste hangbrug ter wereld op levering, markeren een technische prestatie voor de tijd.

De bouw van de brug werd gestart in 1862 door ingenieur Pierre-Joseph Bonnin, maar de bouwplaats werd onderbroken in 1867 als gevolg van een economische crisis. Het project, dat in 1888 werd gelanceerd na een ongeval dat een lokale delegatie in gevaar bracht, was tegen twee voorstellen: Gustave Eiffel (een stalen boogbrug) en Ferdinand Arnodin (een metalen hangbrug). De keuze was op de laatste, minder duur, met behulp van de metselwerk batterijen al gebouwd door Bonnin. Gemaakt in metropolis uit 1892 werd de brug twee jaar later afgeleverd.

In 1927 was de brug bestand tegen cyclonen en grote overstromingen. Gerangschikt een historisch monument in 2018 na registratie in 2014, het werd gesloten in 2016 vanwege ouderdom en vervolgens gerenoveerd dankzij de Heritage Lotto. Opnieuw geopend in december 2023, is het nu gewijd aan voetgangers, met een zeldzame getuigenis van 19e-eeuwse techniek in ultramarine gebieden.

De brug onderscheidt zich door zijn 150 meter houten dek, ondersteund door 103 km kabels, 61 ton plaatmetaal en 25 ton gietijzer. De geschiedenis weerspiegelt de logistieke en economische uitdagingen van La Réunion Coloniale, waar de infrastructuur te maken had met een ruig terrein en een veeleisend tropisch klimaat. Tegenwoordig belichaamt het zowel een technisch erfgoed als een symbool van lokale veerkracht.

Externe links