Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De École des beaux-arts de Toulouse vond zijn oorsprong in een in 1680 opgerichte teken- en schilderschool. In 1746 werd de Vereniging voor Schone Kunsten opgericht door schilders Antoine Rivalz en Guillaume Cammas, evenals advocaat Bernard Dupuy du Grez, auteur van een Verdrag over Schilderijen (1699). Dit initiatief, gesteund door de gemeente, leidt tot een gratis openbare school, eerst opgericht in Capitole, dan op Lafayette Street. Het instituut werd in 1750 officieel erkend door Lodewijk XV, die de Koninklijke Academie voor Schilderijen, Beeldhouwkunst en Architectuur van Toulouse, de eerste provinciale academies van dit type en alleen, met Parijs, oprichtte om de titel "Royal Academy" te dragen.

De Koninklijke Academie, waar Jean-Auguste-Dominique Ingres studeerde van 1791 tot 1796, werd ontbonden in 1793 tijdens de Revolutie, maar zijn leraren bleven vrijwillig lesgeven. In 1804 verhuisde de school naar een vleugel van het voormalige Augustijnse klooster (nu het Augustijnse Museum), alvorens in 1827 de School voor Schone Kunsten en Industriële Wetenschappen te worden, onder leiding van de architect Urban Vitry. In 1837 nam generaal Louis-François Lejeune, schilder en pionier van de lithografie, de leiding over. De school werd in 1883 onder ministerieel toezicht geplaatst en werd de Nationale School voor Schone Kunsten.

In 1892 werd een deel van het Augustijnse klooster vernietigd om door de straat van Metz te breken en de school te dwingen om quai de la Daurade naar de voormalige Boyer-Fonfrède tabaksfabriek te verhuizen. In 1895 ontving ze een monumentale gevel versierd met allegorieën (schildering, beeldhouwkunst, architectuur, gravure), die uit Pierre Esquié's Palace of Arts and Industrial Sciences naar voren kwam. In de 20e eeuw verliet de architectuur de school in 1969 voor het district Mirail. Van 1968 tot 1987 herbergt het Scriptorium de Toulouse, een grote workshop voor de vernieuwing van kalligrafie en typografie onder leiding van André Vernette en Bernard Arin.

In 2011 werd de school in het kader van de hervorming van de kunstscholen een openbare instelling voor culturele samenwerking onder de naam van het Institut supérieure des artss de Toulouse (isdaT). Vervolgens werd ze lid van het Centre d'études supérieure de musique et de danse, dat vandaag een multidisciplinair centrum vormt dat beeldende kunst, design, muziek en dans combineert. Het Ministerie van Cultuur, samen met de school in Nîmes, Occitanie, is nu verantwoordelijk voor het onderwijs.

Externe links