Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Creusot-Monceau Museum, oorspronkelijk het Museum of Man and Industry genoemd in 1972, was een van de eerste ecomuseums in Frankrijk, officieel aangewezen als zodanig in 1973. De missie is het behoud en de verbetering van het industriële erfgoed van een gebied sinds het einde van de achttiende eeuw gekenmerkt door metallurgie, steenkoolwinning, glaswerk en keramiek. In samenwerking met bewoners, gemeenschappen en onderzoekers redde hij erfgoedsites, collecties en archieven die de lokale industriële beschaving documenteerden. Zijn acties omvatten tentoonstellingen, publicaties en educatieve activiteiten om dit verhaal door te geven aan lokale, toeristische en schoolpubliek.

De site is gelegen in het Château de la Verrerie, voormalige Imperial and Royal Manufacture gebouwd in 1786 door architect Barthélémy Jeanson, leerling van Soufflot. Aan het begin van de 20e eeuw werd het kasteel gerenoveerd door Ernest Sanson en Duchêne, terwijl André Felz het interieur versierde. De plaats werd in 1837 verworven door de Schneiderfamilie, meester van de smederij, en symboliseert het industriële paternalisme van de Creusot. Zijn neoklassieke decoraties, zijn frontonen die de oorlog en de marine oproepen, evenals zijn voormalige ovens getransformeerd in kapel en theater, getuigen van dit verleden. Sinds 2012 maakt het Ecomuseum deel uit van de Creusot Montceau Urban Community.

De vlaggenschip collecties omvatten een historische kristallaire, portretten van de Schneiders, een lounge met panoramische behang, en industriële modellen zoals Joseph Beuchot, een twintigjarige werknemer gewijd aan een geanimeerde miniatuurfabriek. Schilderijen uit de 19e en 20e eeuw, waaronder die van Rochette, illustreren arbeid. Deze elementen maken het mogelijk de stedelijke en sociale evolutie te begrijpen van Creusot, een fabrieksstad geboren uit een gieterij, maar ook de lokale knowhow, van glasmakers tot spoorwegfabrikanten.

Externe links