Opening van lijn 3 19 octobre 1904 (≈ 1904)
Inauguratie van het eerste deel van lijn 3.
5 novembre 1910
Opening van lijn 7
Opening van lijn 7 5 novembre 1910 (≈ 1910)
Terminus zuid tot 1916.
13 juillet 1913
Opening van lijn 8
Opening van lijn 8 13 juillet 1913 (≈ 1913)
Oosterse eindpunt tot 1928.
Années 1970-2007
Renovatie van de werf
Renovatie van de werf Années 1970-2007 (≈ 1989)
Modernisering van de lijnen 7 en 8.
2007
Einde decoratie 'piscine'
Einde decoratie 'piscine' 2007 (≈ 2007)
Vervanging door de 'Metro Vernieuwing' stijl.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Hector Guimard - Architect
Ontwerper van Art Nouveau Edicles.
Léon Chagnaud - Fabrikant
Winnaar van de wedstrijd voor lijn 3.
Charles Garnier - Architect
Schepper van de nabijgelegen opera Garnier.
Oorsprong en geschiedenis
Het Guimard gebouw van het station Opéra is een iconisch architectonisch element van de Parijse metro, ontworpen door Hector Guimard in de Art Nouveau stijl. Het is een historisch monument, dat zich onderscheidt door zijn organische vormen en gietijzeren structuren, typisch voor de artistieke beweging van de late 19e en vroege 20e eeuw. Deze toegang, gelegen aan de Rue Scribe, is een van de weinige nog zichtbare voorbeelden van de oorspronkelijke ingangen van de Parijse metro, ontworpen om de visuele identiteit van het ontluikende netwerk te markeren.
Het station werd geopend in 1904 voor lijn 3, en werd een belangrijke hub van het netwerk met de toevoeging van lijnen 7 (1910) en 8 (1913). Zijn naam is een eerbetoon aan de opera Garnier, een architectonisch meesterwerk van Charles Garnier, gelegen in de buurt. De Guimard Edicle, geïntegreerd in dit ensemble, symboliseert de technische en esthetische innovatie van de tijd, en weerspiegelt de ambitie van de moderne stad Parijs.
De toegangen van het station, inclusief die van Guimard, zijn ontworpen om het verkeer van reizigers te vergemakkelijken in een uitgestrekt gebied dat gekenmerkt wordt door de aanwezigheid van prestigieuze culturele en commerciële plaatsen. De kerk, met zijn elegante rondingen en glas-in-lood ramen, contrasteert met de omliggende Haussmann architectuur, terwijl ze harmonieus integreert. Het weerspiegelt de wens van de Parijse Metropolitan Railway Company (CMP) om functionaliteit en schoonheid in stedelijke infrastructuur te combineren.
In de loop van de decennia heeft het station van de Opera verschillende renovaties ondergaan, met name in de jaren zeventig en 2000, om de haven te moderniseren en de passagierservaring te verbeteren. Guimard bleef echter behouden en benadrukte het belang van zijn erfgoed. Tegenwoordig trekt het zowel metrogebruikers als toeristen aan, gefascineerd door zijn unieke ontwerp en zijn geschiedenis in verband met de ontwikkeling van het openbaar vervoer in Parijs.
Het station Opéra, met zijn 10,5 miljoen passagiers per jaar vóór 2020, blijft een van de drukste in het netwerk. De Guimard Edicle, als overblijfsel van het Art Nouveau tijdperk, herinnert aan de creatieve durf die de bouw van de Parijse metro markeerde. Het belichaamt ook de herinnering aan de stedelijke transformaties van Parijs, tussen traditie en moderniteit.