Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw op de 11e, Quai des Batliers is een architectonisch complex bestaande uit verschillende gebouwen (A, B, C, D) gebouwd tussen de late 16e en vroege 17e eeuw. Het hoofdlichaam (A), gemaakt van crepy baksteen, heeft een platform gevel versierd met een rechthoekige oriel rusten op een valse kluis gesneden van menselijke hoofden, evenals een gewelfde doorgang op de begane grond. Een veelhoekige trapkoepel, toegevoegd in 1618 (gedateerd gegraveerd op een deur), dient de vloeren waar Renaissance elementen blijven als een dorische kolom gedateerd 1598 en een faience fornuis van 1872. De vleugel (C), gemaakt van hout, en het gebouw (B), gerestaureerd na het verwijderen van garages, voltooien dit complex gekenmerkt door transformaties in de 19e en 20e eeuw.

Het eigendom, oorspronkelijk eigendom van de familie Kugler (getest in 1587), doorgegeven aan de Frid (Straatsburg notabels) in de 17e eeuw, vervolgens aan de Blumer in de 19e eeuw, die er een parketfabriek installeerde en moderniseerde het interieur. In de 20e eeuw herbergt het gebouw kunstenaars als Louis Blumer en Louis-Philippe Kamm (1941 Gerangschikt een historisch monument in 1997, het behoudt Renaissance overblijfselen (kolom kamer, marmeren open haard) en sporen van industriële activiteiten (pijp maken in 1896).

De architectuur weerspiegelt de stedelijke evoluties van Straatsburg: het goud en de toren illustreren de invloed van de renaissance, terwijl de binnenplaatsen en de bron van 1714 getuigen van de binnenlandse en ambachtelijke organisatie van de zeventiende tot achttiende eeuw. Het gebouw (D), aan de onderkant van het perceel, met zijn prominente chambranle ramen, kan dateren uit het begin van de achttiende eeuw. De taakmarkeringen, de 19e eeuwse behang (verdwenen) en de glas-in-lood ramen ondertekend "PB AC" benadrukken de erfgoedrijkheid van deze plaats, gekoppeld aan de sociale en economische geschiedenis van Straatsburg.

De opeenvolgende transformaties van de vleugel (C) in 1885, industriële ontwikkelingen (1871, 1896), ombouw naar garages (1950) onthullen de aanpassing van het frame aan veranderende behoeften. De gesigneerde glazen deur en gesneden houten trap (gebruik van onbekende oorsprong) dragen bij aan zijn eclectische karakter. Het gebouw, prive-eigendom, belichaamt zo bijna vijf eeuwen geschiedenis, van renaissance handelaren tot moderne kunstenaars, door het Elzas industrieel tijdperk.

Externe links