Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het gebouw is gelegen op 2 Franz-Liszt plein en 100 rue d'Hauteville in het 10e arrondissement van Parijs maakt deel uit van een samenhangend architectonisch complex gebouwd in de 1e kwart van de 19e eeuw. Deze gebouwen, meestal verhoogd op drie verdiepingen met zolders, grens Franz-Liszt Square, ontworpen als een vijfpuntsster. Hun stilistische eenheid rust op gevels die door rechthoekige ramen met driehoekige frontons op de nobele vloer, gietijzeren balkons op de 2e en 3e verdieping, en hoeken gemarkeerd door bazen. Ondanks de transformatie van de begane grond in winkels blijft de oorspronkelijke harmonie, gekenmerkt door bijzondere aandacht voor proporties en moderatuur, waarneembaar.

Franz-Liszt plein, in het noorden gedomineerd door de kerk van Sint Vincent de Paul (gestart in 1824 door Lepère, voltooid in 1844 door Hittorf), maakt deel uit van de Haussmannische herontwikkeling van Parijs. De gebouwen tussen de straten van Abbéville en de Petits-Hôtels illustreren de snelle verstedelijking van de wijk onder de Restauratie en de Monarchie van juli, wanneer de bourgeoisie zwaar investeert in huisvesting. Hun bescherming onder de Historische Monumenten (Decreet van 9 april 1998) heeft specifiek betrekking op gevels en daken, die hun erfgoed waarde erkennen ondanks commerciële wijzigingen.

De architect Achilles Leclère is geassocieerd met het ontwerp van deze gebouwen, hoewel zijn exacte rol (manager of gedeeltelijke acteur) niet in de bronnen is beschreven. Het werk van gietijzer, typisch voor de periode, en de regelmaat van de verhogingen weerspiegelen de esthetische kanonnen van het begin van de negentiende eeuw, mixen classicisme en technische innovaties. De latere verhoging van sommige zolder, het toevoegen van dakramen, is bewijs van functionele aanpassingen na de bouw.

De locatie van het gebouw, op de kruising van de Rue Lafayette (oost-westelijke as) en Rue d'Hauteville (zuidelijk perspectief), maakt het een belangrijk element van het Parijse stadslandschap. Het plein, ontworpen als monumentale kruispunt, symboliseert het verlangen om de stad te structureren door middel van visuele doorbraken en homogene architectonische ensembles. Tegenwoordig, ondanks een precieze locatie die als "passable" wordt beschouwd (noot 5/10), blijft het gebouw een representatief voorbeeld van de Parijse burgerlijke habitat van het begin van de 19e eeuw.

Externe links