Bouw van een kerk 1540-1546 (≈ 1543)
Uitgegeven door Antoine André en vervolgens Georges d'Armagnac.
1863
Toevoeging van de mysteries van de rozenkrans
Toevoeging van de mysteries van de rozenkrans 1863 (≈ 1863)
Decoratie van de zijkapel.
1867
Beeldhouwkunst door Louis Castanié
Beeldhouwkunst door Louis Castanié 1867 (≈ 1867)
*Eeuwige Vader* en *Crucifixion* in gouden hout.
13 avril 1929
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 13 avril 1929 (≈ 1929)
Officiële bescherming van het gebouw.
1930
Herstel van fresco's
Herstel van fresco's 1930 (≈ 1930)
Verwijdering van de crepi onthullende schilderijen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk: Orde van 13 april 1929
Kerncijfers
Antoine André - Dom d'Aubrac
Initiator bouw (1540-1546).
Georges d'Armagnac - Sponsor
Verkrijg de veranda en het wapen.
Louis Castanié - Beeldhouwer
Auteur van de werken uit 1867.
Dom André - Abbé
ECUson op de kluis.
Oorsprong en geschiedenis
De Saint-Laurent kerk van Prades-d'Aubrac, gelegen in het departement Aveyron in de regio Occitanie, is een religieus gebouw gebouwd tussen 1540 en 1546. Het combineert gotische en renaissance stijlen, zoals blijkt uit zijn klimop gewelven en derdeons, evenals zijn veranda versierd met een pieta en een Latijnse inscriptie. De interieurarchitectuur omvat een schip geflankeerd door zijkapellen, waaronder de Sept-Douleurs en de rozenkrans, rijk versierd met fresco's en sculpturen.
De kerk werd opgericht onder leiding van Antoine André, dom d'Aubrac, vervolgens aangevuld door Georges d'Armagnac, wiens wapenschild op de veranda verschijnt. Op 13 april 1929 werd een historisch monument gebouwd, het herbergt opmerkelijke elementen zoals een altaarstuk van 1669, een gegraveerde stenen preekstoel en boogsleutels met bijbelse figuren. De restauratiewerken van de twintigste eeuw, zoals de terugtrekking van de crepi in 1930, onthulden middeleeuwse fresco's.
De klokkentoren, van achthoekige vorm, overwint een vierkante basis en eindigt met een frame pijl. Binnen hebben de zijkapellen decoratieve asymmetrieën die typisch zijn voor de Renaissance, zoals een mandje fruit en een gesneden schelp. De kapel van de rozenkrans, versierd met de 15 mysteries toegevoegd in 1863, en de polychrome gewelf van het koor, met zijn hangers en zijn schild van Dom André, illustreren de artistieke rijkdom van het gebouw.
Een van de belangrijkste werken zijn een kruisiging en een eeuwige vader in gouden hout, gemaakt door Louis Castanié in 1867. Deze 19e eeuwse toevoegingen completeren een architectonisch ensemble gekenmerkt door het middeleeuwse en herboren erfgoed. De kerk, eigendom van de gemeente, blijft een belangrijke getuigenis van het religieuze en artistieke erfgoed van Aubrac.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen