Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kerk, begraafplaats en fontein Saint-Pierre à Chuffilly-Roche dans les Ardennes

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise
Ardennes

Kerk, begraafplaats en fontein Saint-Pierre

    Chuffilly
    08130 Chuffilly-Roche
Église Saint-Pierre de Chuffilly-Roche
Eglise, cimetière et fontaine Saint-Pierre
Eglise, cimetière et fontaine Saint-Pierre
Eglise, cimetière et fontaine Saint-Pierre
Eglise, cimetière et fontaine Saint-Pierre
Eglise, cimetière et fontaine Saint-Pierre
Eglise, cimetière et fontaine Saint-Pierre
Eglise, cimetière et fontaine Saint-Pierre
Eglise, cimetière et fontaine Saint-Pierre
Eglise, cimetière et fontaine Saint-Pierre
Crédit photo : NEUVENS Francis - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XIIe siècle
Bouw van romaanse onderdelen
XIIIe siècle
Toevoeging van gotische kernkoppen
XVIe siècle
Defensieve uitbreiding en verbouwing
27 septembre 1948
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Kerk, begraafplaats en fontein Saint-Pierre: inscriptie bij decreet van 27 september 1948

Kerncijfers

Information non disponible - Geen tekens genoemd in de bronnen In de teksten worden geen specifieke historische actoren genoemd.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Pierre de Chuffilly-Roche, gelegen in de Ardennen, presenteert een architectuur die romaanse en gotische stijlen combineert. De oudste delen, gedateerd uit de 12e eeuw, omvatten de twee oostelijke spanten van het noordelijke schip en een rechthoekige toren doorboord met geminieerde baaien. De romaanse muren en palen contrasteren met de 13e eeuwse kernkoppen, terwijl de rest van het gebouw, inclusief de moordenaars en een toren, dateert uit de 16e eeuw. Een hoofd gesneden in blauwe steen, waarschijnlijk een fragment van hergebruikte doopvonten, siert de westerse gevel.

Binnen, het vier-delige hoge altaar, versierd met rood marmeren zuilen, en het zijaltaar met zwart marmeren zuilen, getuigen van een rijke artistieke erfgoed. De toren, bereikbaar via een trap in een vierkante toren, diende waarschijnlijk als toevluchtsoord of wachttoren. Deze defensieve elementen, gecombineerd met de aanwezigheid van een fontein en een toegewijd kerkhof, benadrukken het religieuze en strategische belang van de site door de eeuwen heen.

Het gebouw, eigendom van de gemeente, werd geregistreerd als historische monumenten in opdracht van 27 september 1948. De ligging in het departement Ardennes, in de regio Groot-Oost, maakt het een kenmerkend voorbeeld van de versterkte landelijke kerken van dit grensgebied. Historische bronnen, zoals de werken van Hubert Collin of Octave Guelliot, documenteren zijn architectonische evolutie en zijn rol in het lokale religieuze landschap.

De buitensculptuur, geïntegreerd tussen twee balgen, en de defensieve details (moord, brace) suggereren een hergebruik van materialen en een aanpassing aan de beschermingsbehoeften tijdens moeilijke periodes. De site, met inbegrip van de kerk, begraafplaats en Sint-Pietersfontein, vormt een coherente set waarin de religieuze praktijken en veiligheidsproblemen van de Ardennen tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd worden weerspiegeld.

Externe links