Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De parochiekerk Landaville ontstond in de 12e eeuw, zoals blijkt uit de klokkentoren, een overblijfsel van de oude rechtse spanwijdte van het koor. Deze klokkentoren, het enige overgebleven element van de romaanse bouw, werd geclassificeerd als een historisch monument in opdracht van 3 maart 1926. Het belichaamt zo bijna negen eeuwen van lokale religieuze en architectonische geschiedenis, gekenmerkt door een overgang tussen middeleeuwse stijlen en latere transformaties.

In het midden van de 18e eeuw werden het schip en het koor, als verouderd beschouwd en ongeschikt voor de behoeften van de parochie, volledig herbouwd in 1762. Deze datum wordt bevestigd door een gegraveerde funderingssteen, evenals historische bronnen. Het werk werd geleid door twee lokale ambachtslieden: Jean-Baptiste Genin, meester metselaar, en Toussaint Petit, meester timmerman (en waarschijnlijk timmerman), beide uit Landaville. De plannen werden ontworpen door Jean Louis Deklier-Dellile, een subingenieur van bruggen en trottoirs in Neufchâteau, die een samenwerking tussen lokale knowhow en regionale technische expertise illustreert.

Het gebouw, eigendom van de gemeente, weerspiegelt een dubbele identiteit: een middeleeuws erfgoed door zijn Romaanse klokkentoren, en een modernisering verlicht door de wederopbouw van de achttiende eeuw. Deze mix van perioden weerspiegelt de architectonische evoluties en de culturele behoeften van de gemeenschap, terwijl de kerk wordt verankerd in het historische landschap van de Vogezen en het Grote Oosten.

Externe links