Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van de Heilige Drie-eenheid van Parijs werd oorspronkelijk gebouwd in 1852 als een polychrome houten kapel op de site van de oude Tivoli. In 1861, als onderdeel van de Haussmanniaanse transformaties van Parijs onder Napoleon III, werd de steenreconstructie besloten op de huidige locatie, Place d'Estienne-d'Orves. De architect Théodore Ballu ontwierp een imposant gebouw (90 m lang, 65 m toren) om het perspectief van de Rue de la Chaussée-d'Antin te markeren, terwijl hij het optilde om met de helling van de heuvel Montmartre te trouwen. De kerk werd in 1867 voltooid en werd een symbool van het keizerlijke Parijs.

Binnen, rijk gedecoreerd in een academische stijl gewaardeerd door Napoleon III, omvat een verheven koor geflankeerd door kolommen die de Tien Geboden symboliseren, muurschilderingen afgebeeld de Vaders van de Kerk, en een keizerlijk balkon nooit gebruikt. De zijkapellen, gewijd aan heiligen zoals Vincent de Paul of Geneviève, huiswerken van gerenommeerde schilders (Barrias, Lecomte du Nouÿ, Laugée). Het orgel, gebouwd door Cavaillé-Coll in 1869 en gerestaureerd na de Commune, werd gespeeld door illustere eigenaren zoals Alexandre Guilmant en Olivier Messiaen, waarvan de laatste 61 jaar oud was.

Een historisch monument in 2016 (na een eerste inscriptie in 1977), de kerk is gekoppeld aan belangrijke gebeurtenissen: begrafenissen van Berlioz, Rossini en Bizet, of de ontdekking in 2019 dat zijn klokken, die door Collin-Wagner in 1867, gedeeld hetzelfde mechanisme als dat van Notre-Dame, vernietigd tijdens de brand. De parochie, die in 1986 door kardinaal Lustiger aan de Emmanuelgemeenschap werd toevertrouwd, blijft een actieve plaats van eredienst en getuige van de religieuze architectuur van het Tweede Rijk.

De buitenkant, in een eclectische neo-Renaissance stijl geïnspireerd door de Italiaanse renaissance, beschikt over een gevel versierd met beelden van de kerkvaders (Gregory, Augustine, Thomas Aquino) en theologische deugden. Het aangrenzende plein, ontworpen door Alfand, herovert de trinitaire symboliek met drie drievoudige mand fonteinen. De kerk diende als model voor andere gebouwen, zoals Saint-Martin d'Hayange (1884) of Saint-Jean-Baptiste de Québec (1883).

De glas-in-loodramen van de abide, in opdracht van Oudinot, Nicod en Leloir in 1864, vertelden het leven van de Maagd, terwijl de fresco's en muurschilderingen (Delaunay, Jobbé-Duval) bijbelse scènes en allegorieën combineren. De sculpturen, gesigneerd Dubios, Moreau of Gumery, completeren dit prachtige decor. De toegang tot enkele kapellen, gereserveerd voor de koorbalkons, blijft verboden voor het publiek, met behoud van onbekende fresco's.

Vandaag de dag is de kerk van de Heilige Drie-eenheid, bereikbaar vanaf het treinstation Saint-Lazare of het metrostation Trinity - de Estienne d'Orves, blijft een plaats van levend erfgoed. Zijn klokken, historische orgels en architectuur maken het tot een belangrijk monument van het 9e arrondissement, zowel een getuige van het urbanisme van Haussmann als een plaats van herinnering voor belangrijke muzikale en religieuze figuren.

Externe links