Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De parochiekerk van Risoul, gelegen in de Hautes-Alpes, is een religieus gebouw gebouwd in de zestiende eeuw, waarschijnlijk in de eerste helft, onder impuls van aartsbisschop Jean Bayle. Hij moedigde een actieve periode van kerkelijk werk in de regio aan. De kerk onderscheidt zich door zijn unieke schip van twee gewelfde baaien, geflankeerd door drie zijkapellen. De noordelijke kapel, gewelfd met ribben vallen op gesneden caps, contrasteert met de zuidelijke kapel gewijd aan de Maagd, bedekt met soortgelijke maar meer nuchtere gewelven. Het koor, met een plat bed, is ook gewelfd met dogives, terwijl de zuidelijke gevel beschikt over een galerie bedekt met een appentis ondersteund door gebroken bogen.

De hoofdpoort, oorspronkelijk gelegen op de zuidelijke gevel, werd in de 19e eeuw naar het westen verplaatst om uit te stemmen met het schip. De klokkentoren, van vierkante vlak, stijgt tegen de zuidelijke gevel en eindigt met een veelhoekige pijl in tuff. Oorspronkelijk werd de veranda gedeeltelijk vernietigd toen het werd toegevoegd aan de Aanvullende Inventaris van Historische Monumenten in 1948; de ontbrekende boog werd gereconstitueerd in latere restauraties. Een oude kapel van penitenten, gewelfd in een full-fine wieg, wordt verbonden aan het noordwesten van het schip, getuigend van het belang van de gemeenschap van het gebouw.

De kerk illustreert de alpiene religieuze architectuur van de 16e eeuw, gekenmerkt door laatgotische invloeden, zoals blijkt uit de hondenkluizen en gesneden hoofdsteden. Zijn inscriptie in 1948 onderstreept zijn erfgoed waarde, terwijl het onthullen van de aanpassingen ervaren door de eeuwen heen, met inbegrip van de beweging van de poort en de restauratie van de veranda. Deze veranderingen weerspiegelen de liturgische veranderingen en de praktische behoeften van de parochie, met behoud van de oorspronkelijke structurele elementen.

Externe links