Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Saint-Nectaire, gewijd aan Nectaire d'Auvergne, is een meesterwerk van auvergnat Romaanse kunst gebouwd tussen 1146 en 1178 op de berg Cornadore. Het is een van de vijf "grote Romaanse kerken van Auvergne," naast Notre-Dame-du-Port (Clermont-Ferrand) en Saint-Austermoine (Issoire). De architectuur wordt gekenmerkt door een bed met stralende kapellen, een "massieve barlong" die de klokkentoren ondersteunt, en een sobere decoratie in zwart, bruin en beige polychrome. Het werd in 1840 gerestaureerd door Louis-Clémentin Bruyerre na de verwoesting van zijn torens in 1794.

Het schip, gewelfd in een wieg, leunt op de zijkanten overdekt door stands, terwijl de narthex De hoofdsteden, uitgehouwen uit bijbelse scènes (Passion, Resurrection) en uit de legende van Saint Nectaire, werden in 2006-2007 gerestaureerd en onthulden sporen van middeleeuwse polychromie. Het koor, in cul-de-vier, herbergde ooit een altaar-reliquarium gewijd aan Saint Nectaire, evangelist van de Auvergne dood in de derde eeuw. De priorij, afhankelijk van de abdij van de Chaise-Dieu, werd rond 1146 opgericht na de donatie van het grondgebied door Guillaume VII, graaf van Auvergne.

De kerk illustreert de climax van de romaanse architectuur, die harmonie van volumes en liturgische symboliek combineert. Zijn eigenaardigheden omvatten stammen onder de koepel, een walk-through met gesneden modillons, en glas ramen oorspronkelijk afwezig ..licht filteren door smalle baaien. Een slachtoffer van diefstal in 1907 (buste van Sint-Baudime, relikwiearm van Sint-Nectaire), ze vond haar schatten na de arrestatie van de dieven, de Thomas broers. Vandaag de dag blijft het een intact getuigenis van de constructieve vernieuwingen van de twaalfde eeuw, zoals het ontbreken van dubbele bogen in het centrale schip.

De auvergnat Romaanse stijl van Saint-Nectaire wordt gekenmerkt door het gebruik van vulkanische (trachyte) steen, versierde daken rondom de klokkentoren, en een westelijke gevel herbouwd in de 19e eeuw. Karolingische invloeden blijven bestaan in het middenrif bogen van het kruis, terwijl de narratieve hoofdsteden, zoals die van de Transfiguratie of het Laatste Oordeel weerspiegelen een rijke iconografische programma. De restauratie van 1874 hersteld naar de torens hun veronderstelde middeleeuwse verschijning, met piramidale pijlen in rode tegels, unieke gekleurde elementen van het gebouw.

Saint Nectaire, een leergierig figuur, wordt gevierd in verschillende hoofdsteden: men ziet hem de duivel temmen, uit de dood op te wekken, of prediken. Deze scènes, vermengd met apocalyptische motieven (Cavalier of Death, Balance of Souls), benadrukken de educatieve rol van de kerk. Het barlongmassief, typisch voor de regio, accentueert de vertikaliteit van het bed, terwijl de chipping modilons de kroonlijsten sieren. Ondanks plundering en restauratie, heeft het gebouw een opmerkelijke stilistische eenheid, geclassificeerd als een World Heritage Site door zijn authenticiteit en invloed op de Europese Romaanse kunst.

Externe links