Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van het Heilige Hart van Cholet, gelegen in het departement Maine-et-Loire, is een religieus gebouw in Romano-Byzantijnse stijl gebouwd tussen 1937 en 1941. Het is ontworpen door de architect Maurice Laurentin en onderscheidt zich door het innovatieve gebruik van gewapend beton, gekleed in lokale materialen: baksteen, oranje leisteen (Pineau steen), roze graniet van Saint-Macaire-en-Mauges en blauw graniet van Vezins. Historisch gezien is cement voor de Atlantische Muur omgeleid voor de bouw. Zijn basiliek plan en koepel riepen Romano-Byzantijnse gebouwen op, terwijl zijn financiering was gebaseerd op donaties van Choletese families en quests georganiseerd door Abbé Louis Cesbron, de toekomstige parochiepriester.

De inrichting van de kerk bestaat uit een aantal gerenommeerde kunstenaars: Charles Maillard (sculpturen), Fernand Dupré (lokaal beoefenaar), Charles Mauméjean (mosaïek en glas-in-lood), en Henri Génévrier (muurschilderingen onder het pseudoniem Grand-Aigle). Het grote interieur fresco, geïnspireerd door de zin "Als ik uit de aarde ben opgevoed, zal ik alles voor mezelf trekken!" gekozen door Abbé Cesbron, domineert de ruimte. Onder de opmerkelijke elementen, het altaar van de heilige Jozef, gemaakt van hout en in de vorm van gevestigd, brengt hulde aan het beroep van de timmerman van de heilige Jozef. De glas-in-loodramen, met inbegrip van het "glas-in-lood glas van het goede" gefinancierd door huishoudelijk personeel, evenals de 39 klokken van de oorspronkelijke beiaard (uitbreiding tot 49 in 2011), benadrukken de betrokkenheid van de gemeenschap.

De kerk werd op 26 oktober 1941 gezegend door Jean Camille Costes, bisschop van Angers, na vier jaar werk. Een historisch monument in 1991, het onderging grote restauraties: de pijl in 2012, de glas-in-lood ramen in 2016, en de beiaard in 2011, de laatste zelf gerangschikt sinds 2003. De beiaard, oorspronkelijk bekritiseerd om zijn lawaai tijdens zondag dutjes, is vandaag een belangrijk erfgoed element, gerangschikt 16e onder de Franse beiaarden. Het gebouw blijft een actieve plaats van aanbidding en wordt bezocht in de zomer, dankzij vrijwilligers die hun geschiedenis en architectonische geheimen delen.

Drie priesters volgden hem op: Louis Cesbron (1942 De kerk symboliseert ook een sociaal erfgoed, met figuren als Julie Boidron, een huishoudster die fondsen bijeenbracht onder de bedienden, of Dr. Sourice, een opmerkelijke weldoener. Zijn architectuur en geschiedenis weerspiegelen zowel een sterk lokaal geloof als een technische durf voor de tijd, mixen traditie en moderniteit.

Externe links