Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van het Heilige Hart van Toulon is een rooms-katholiek gebouw gebouwd in het begin van de twintigste eeuw. Zijn eerste steen werd op 23 maart 1911 gezegend door bisschop Guillibert van Fréjus-Toulon, wat het begin van een ambitieus project markeerde. Al in juni 1912 werd een plechtig triduum georganiseerd ter ere van het Heilig Hart, hoewel het werk van Canon Bouisson nog niet was voltooid. Het gebouw werd uiteindelijk gewijd in juni 1914 door bisschop Guillibert, voordat het werd opgericht als parochiekerk in 1920, die de districten Pont-du-Bois, des Routes en Valbertrand.

Het liturgische leven van de kerk duikt snel op: in 1921 vierde een plechtige ceremonie het tweehonderdjarig bestaan van de wijding van Toulon aan het Heilige Hart, waarbij een grote menigte werd aangetrokken na een missie die door de Redemptoristen werd gepredikt. Het orgel werd geïnstalleerd in 1923, terwijl het grote standbeeld van het Heilige Hart, geplaatst op de top van de klokkentoren in augustus 1925, werd gezegend door bisschop Guillibert op 25 april 1926. Dit standbeeld, tegenover de stad, wordt een belangrijk symbool van het Toulouse landschap. In de volgende decennia, met name na het Tweede Vaticaans Concilie, een deel van de oorspronkelijke interieur decoratie, waarvan preekstoel en hoog altaar verdwenen, het wijzigen van de oorspronkelijke verschijning van het gebouw.

Op het architectonische vlak onderscheidt de kerk zich door zijn drie-nave structuur, aanvankelijk gewelfd in een wieg, nu gemaskerd door een vals plafond. De arcades, ondersteund door slanke zuilen, scheiden de beuken en leiden tot een apsis met gesneden strips, aangevuld met een hemisferische kluis. Deze neo-Romeinse stijl, sober en monumentaal, weerspiegelt de religieuze en artistieke invloeden van die tijd, terwijl ze deel uitmaakte van de stedelijke structuur van Toulon, een stad gekenmerkt door haar maritieme geschiedenis en christelijk erfgoed.

Externe links