Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk, begraafplaats en pastorie van Saint-Quay-Perros vormen een religieus complex gebouwd in de zeventiende eeuw, gelegen in de gemeente met dezelfde naam, in Bretagne. Het gebouw keurt een Latijns kruisplan goed, kenmerkend voor de kerken van deze periode, met een muurklokkentoren op de westelijke gevel. Een kapel van de doopvonten is verbonden met de zuidelijke kruisel van de transept, wat een architectonische singulariteit toevoegt aan het ensemble.

De klokkentoren, ontworpen volgens de plannen van architect Jean Lageat, draagt de datum van 1732, wat een belangrijke mijlpaal in de geschiedenis van het monument markeert. De campanile, oorspronkelijk verwoest door de bliksem in 1880, werd twee jaar later herbouwd, in 1882. Deze set, met inbegrip van de kerk, begraafplaats en pastorie, werd opgenomen in de inventaris van historische monumenten in opdracht van 18 juni 1946, met de nadruk op zijn erfgoed waarde.

De locatie van het gebouw, hoewel gedocumenteerd (bij benadering adres: 4 Impasse Fontaine Sainte-Marguerite), wordt beschouwd als van slechte nauwkeurigheid (niveau 5 van 10). Eigendom van de gemeente Saint-Quay-Perros, in de Côtes-d-Armor, dit monument illustreert de Bretonse religieuze architectuur van de 17e en 18e eeuw, terwijl tegelijkertijd getuigen van de klimaatrisico's en restauraties die zijn geschiedenis markeerden.

Externe links