Eerste regel XIe siècle (?) (≈ 1150)
Cartulaire de Savigny, parochie Saint Martin
XVe–début XVIe siècle
Huidige bouw
Huidige bouw XVe–début XVIe siècle (≈ 1604)
Gebouw rond 1530 voltooid
1830
Gemeentelijke uitbreiding
Gemeentelijke uitbreiding 1830 (≈ 1830)
Brede muur, kerk te klein
1889–1937
Gedeeltelijke sloop
Gedeeltelijke sloop 1889–1937 (≈ 1913)
Haak bewaard tot 1937
17 juin 1947
MH-bescherming
MH-bescherming 17 juin 1947 (≈ 1947)
Kerk en Golvenregistratie
1970 et 1994
Herstel
Herstel 1970 et 1994 (≈ 1994)
Herstel in gemeenschappelijke ruimten
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kerk en Golgotha tegen de oostkant (Box E 165): inschrijving bij decreet van 17 juni 1947
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen vermelden geen actoren
Oorsprong en geschiedenis
De kerk van Lézigneux, genoemd uit de 11e eeuw in het cartulair van Savigny, is gewijd aan Sint Martin en vervolgens aan Notre-Dame uit de 14e eeuw. Het huidige gebouw, dat dateert uit de 15e eeuw met werken waarschijnlijk voltooid aan het begin van de 16e eeuw, heeft een contrasterende architectuur tussen de noordelijke en zuidelijke delen. Het bestaat uit een centrale schip van drie spanten, lage zijden, en een drie-level klokkentoren met uitzicht op het zuidelijke onderpand. Gebouwd in graniet en gesneden steen, de kerk heeft een gebroken gebogen portaal en bogen van kernkoppen versierd met gesneden sleutels. De interieursteunen variëren tussen kolommen, pilaren en caps, terwijl niches en kasten in de muren worden geïntegreerd.
Door de eeuwen heen onderging de kerk verschillende veranderingen: de hoogte van de muren, de toevoeging van ramen in de 18e eeuw, en de uitbetaling van de vloer in 1844. Het werd te klein na de gehechtheid van een deel van La Rivière-en-Lavieu in 1830, en werd gedeeltelijk vernietigd uit 1889 om plaats te maken voor een nieuwe kerk. Alleen de klokkentoren, gebruikt als gemeentegevangenis, werd bewaard tot 1937. De oude kerk, gerestaureerd in 1970 en 1994, dient nu als een gemeenschappelijke ruimte voor tentoonstellingen of evenementen, terwijl de aangrenzende kalver sinds 1947 beschermd is.
De fabrieksgegevens onthullen kleine werken in de 18e en 19e eeuw, zoals de uitbreiding van een noorderraam. Het gebouw, een gemeenschappelijk eigendom, illustreert de evolutie van de religieuze en burgerlijke behoeften van een landelijke parochie. De architectuur combineert laatgotische elementen (voûts, portal) en latere aanpassingen, die de technische en sociale beperkingen van zijn tijd weerspiegelen. Het gedeeltelijk behoud van de klokkentoren getuigt van het symbolische belang voor de gemeenschap, ondanks de bouw van een nieuw gebouw.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen