Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De gemengde kerk van Saint-Jacques-le-Majeur, gelegen in Reipertswiller in de Nederrijn, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit de twaalfde eeuw, met grote transformaties in de dertiende, veertiende en vijftiende eeuw. De klokkentoren, het oudste deel, dateert waarschijnlijk uit het begin van de 13e eeuw en zou dienen als uitkijktoren. De enorme architectuur, bedekt met een gebouw dak versierd met stenen kruisen, weerspiegelt zijn aanvankelijke defensieve rol. In de 14e eeuw werd het schip herbouwd onder invloed van de heren van Lichtenberg, een nobele familie die een blijvende stempel drukte op de geschiedenis van het dorp en zijn kerk.

Het gotische koor werd in de 15e eeuw vergroot en versterkt door Jacques de Lichtenberg, bekend als de Barbu, die zijn begrafeniskapel daar in 1478 vestigde. Drielobbige baaien, meer-geribde gewelven en semi-hexagonale hoofdsteden illustreren deze rijke periode. Het schip van zijn kant onderging veranderingen in de achttiende eeuw (gepercipieerde openingen) en in 1888 (toevoeging van een stand). De sacristie, verwoest tijdens de revolutie, werd herbouwd in 1949.

De kerk werd gemengd (katholiek en protestants) uit 1693, als gevolg van de religieuze spanningen van de Elzas post-Trente Ans. In 1983 werd er een historisch monument geregeerd, het behoudt defensieve elementen zoals de oorspronkelijke versterkte begraafplaats en sporen van zijn seigneuriale verleden, waaronder het Lichtenberg wapenschild op de kluissleutel. ==Geschiedenis==Ingwiller werd in 1803 verbonden met Wimmenau en in 1803 met Lichtenberg het centrum van een onafhankelijke parochie.

De klokkentoren, met versterkte muren van metalen haken en binnenkettingen, getuigt van militaire en architectonische aanpassingen door de eeuwen heen. De zuidelijke dropper muur van het schip, in de uitbreiding van de toren, behoudt overblijfselen van het schip van oorsprong, terwijl de noordkant, vergroot, onthult een gebroken boogdeur van de veertiende eeuw. Het koor, ondersteund door uitlopers gesneden uit fantastische dierenhoofden, huizen glas-in-lood ramen met diverse motieven en een kluis ondersteund door toegewijde kolommen.

Het huidige orgel bezet de plaats van een oude seigneuriale rostrum, gesuggereerd door overblijfselen van opening nabij de sacristie. Deze laatste, gebouwd tussen twee uitlopers, werd ooit gewelfd en overdekt door een stand, zoals aangegeven door de uitstekende consoles. De opeenvolgende transformaties, uitbreidingen, pierces, reconstructies tonen de evolutie van liturgische en gemeenschapsbehoeften in een regio gekenmerkt door religieuze conflicten en politieke veranderingen.

Gerangschikt onder de historische monumenten van de Bas-Rhin, belichaamt de kerk van Saint-Jacques-le-Majeur vandaag een erfgoed dat zowel religieus, militair als seigneurieel is. De hybride architectuur, die Romeins en Gotisch combineert, en de status als gemengde kerk maken het een symbool van het Elzas-specialisme, tussen middeleeuws erfgoed en moderne aanpassingen.

Externe links