Kerk à Dornecy dans la Nièvre

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van St.Martin in Dornecy ontstond in de 11e eeuw, met een eerste vermelding onder paus Pascal II. In 1147, een stenen kerk vervangen een houten gebouw gebouwd op de ruïnes van een Gallo-Romeinse heiligdom. Zijn klokkentoren, met versierde ogivale openingen, getuigt van het belang ervan voor de lokale gemeenschap, hoewel minder bevredigend dan de collegiale kerk van Clamecy. De bouw werd alleen gefinancierd door de inwoners, die hun gehechtheid aan deze plaats van eredienst gewijd aan Saint Martin.

Tijdens de revolutie ontsnapte de kerk in 1793, gered ondanks een gemeentelijke stemming die het veroordeelde als een "getuige van geloofsovertuiging." De klokkentoren, bedreigd door Fouché's decreten eisen het smelten van klokken voor oorlog, wordt bewaard. In 1818 gaf Lodewijk XVIII toestemming voor de aankoop van het voormalige presbyterale huis voor 5,050 frank goud, om het te huisvesten. De totale kosten van dit werk bedragen 7000 frank.

In de 19e eeuw, onder Louis-Philippe, werd de middeleeuwse kerk, die als te klein en oud werd beschouwd, ondanks haar geschiedenis gesloopt. Een nieuwe Toscaanse kerk werd gebouwd voor 55.000 frank goud en voltooid in 1833. Sinds de wet van 1905 betreffende de scheiding van kerken en de staat wordt het onderhoud ervan geregeld door een overeenkomst tussen de parochie en de gemeente. De klokkentoren, het enige overblijfsel van de 16e eeuw, werd opgenomen in de aanvullende inventaris van historische monumenten in 1971.

Curé Clement Lépron (1911/1924) veranderde in 1920 een gotische zaal aan de basis van de klokkentoren in een herdenkingskapel voor de kinderen van Dornecy die tijdens de Eerste Wereldoorlog stierven. In 1952 gaf de parochiepriester Étienne Virlogeux Robert Pouyaud, schildersbeeldhouwer van Clamecy, een fresco achter de doopvonten die de schermen van het leven van Christus illustreren. Pouyaud versierde ook de pilaren van het koor en beeldde in 1954 een meesteraltaar in steen, ter vervanging van het oude altaar in beschadigd hout.

De klokken van Dornecy, aanwezig in 1483, dragen historische inscripties. De oudste, gedateerd 1580 en met een gewicht van 1500 kg, heet Martin en noemt de namen van nobele inwoners zoals Jacques en Philibert de Loron. Een tweede klok van 1614 draagt de aanroeping "JESUS-MARIA SANCTE MARTINE ORA PRO NOBIS," terwijl een derde, gezegend in 1733 onder de naam Marguerite, werd herschikt in 1935 na een scheur. De nieuwe bel, Bernadette-Anne-Marie-Alice, brengt hulde aan de soldaten van 14-18 en wordt gesponsord door Camille Lyonnet en Alice Boudin.

Een enkel detail markeert de kerk: een tricolor vlag, geïnstalleerd in 1795 na de revolutie, vervangt de revolutionaire frygische bekers op de klokkentoren. Deze praktijk, zeldzaam in Nièvre, symboliseert de overgang tussen revolutionaire idealen en de terugkeer naar nationale emblemen. Vandaag de dag blijft de kerk een plaats van herinnering en aanbidding, mengen middeleeuwse erfgoed, moderne transformaties en eerbetoon aan de conflicten van de twintigste eeuw.

Externe links