Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-d-Auteuuil, gelegen in het 16e arrondissement van Parijs, is een religieus gebouw gebouwd tussen 1877 en 1892. Het vervangt een oude 11e eeuwse kerk, herbouwd in de 14e, 15e en 17e eeuw, die te klein werd voor de groeiende bevolking na de annexatie van Auteuil naar Parijs in 1860. De architect Émile Vaudremer, bekend om zijn rationele aanpak, ontwerpt een Romano-Byzantijnse gebouw, gekenmerkt door koepels, bogen en een sobere inrichting. Vader Lamazou, pastor van Auteuil, speelde een sleutelrol in zijn financiering en uitvoering.

De kerk onderscheidt zich door haar 50 meter hoge klokkentoren, haar veranda versierd met een Maagd voor het Kind en een Christus in majesteit, evenals een schip verlicht door koepels. Binnen presenteert de gouden apsis een Pantocrator Christus, terwijl werken als een Mater Dolorosa van Jean-Baptiste Carpeaux en een modern gouden hoofdaltaar van Philippe Kaeppelin de kapellen sieren. De crypte herbergt een kopie van een 17e eeuwse Maagd, het origineel werd gestolen in 2006.

De grote orgels, oorspronkelijk gepland voor de tentoonstelling van 1878 in de Trocadéro, werden hier uiteindelijk geïnstalleerd in 1885, vervangen door een instrument van 53 wedstrijden. Vier historische klokken, waarvan er één sinds 1994 als historisch monument is aangemerkt, zijn het ritme van het leven van de wijk. De kerk, geregistreerd als historisch monument in 2018, profiteerde van een interieur verwoesting tussen 2021 en 2023, die zijn architectuur nieuw leven inspireerde.

Voor de kerk, een rood marmeren obelisk, opgericht in 1753 als een eerbetoon aan Henri François d'Aguesseau, herinnert aan de lokale geschiedenis. De site markeerde ook cultuur, inspireerde Alfred de Musset en verwelkomde een mis in 1978 als eerbetoon aan Claude François. Het lange en smalle plan, aangepast aan een helling, weerspiegelt Vaudremer's vindingrijkheid, mengfunctionaliteit en Byzantijnse referenties.

Externe links