Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon en Maine-et-Loire

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Eglise gothique
Maine-et-Loire

Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon

    1-3 Rue du Dolmen
    49750 Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon
Église Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1800
1900
2000
XIIe siècle
Mogelijke oorsprong van oude delen
1842
Bouw van een kerk
17 juillet 1926
Indeling van de apse
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Sébastien Dellêtre - Architect Kerkontwerper in 1842.
Louis Duvêtre - Hedendaagse architect Auteur van de kerk van de Leegte (1842).
Joly-Leterme - Hedendaagse architect Werkte op Vivy en Chênehutte-les-Tuffeaux.

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Beaulieu-sur-Layon, gelegen in het departement Maine-et-Loire, is een opmerkelijk voorbeeld van de 19e-eeuwse neogotische architectuur. Gebouwd in 1842 door architect Sébastien Dellêtre, vervangt het een eerder gebouw in ruïnes. De exterieurstijl is voornamelijk beperkt tot baaien, terwijl het interieur typische elementen van de Gotische Angelvin, zoals zuilen en gewelven, weerspiegelt een verlangen naar middeleeuwse vernieuwing in de regio.

De kerk is een van de eerste in Maine-et-Loire die glas-in-lood ramen bevat, waaronder een heruitgave van het leven van de Maagd van Lusson, oorspronkelijk ontworpen voor de kerk van de Couture du Mans. Het maakt deel uit van een trio van neo-middeleeuwse gebouwen gebouwd in hetzelfde jaar, naast de kerken van de Void (door Louis Duvetre) en Vivy (door Joly-Leterme). Deze gebouwen markeren een keerpunt in de religieuze architectuur van Angeline, waarbij middeleeuwse erfgoed en 19de eeuwse innovaties worden gemengd.

Hoewel zijn apsis sinds 1926 als Historisch Monument wordt genoemd, blijft de kerk een getuigenis van de evolutie van architectonische stijlen in Anjou. Zijn plan is ook geïnspireerd op het hedendaagse werk van Joly-Leterme, zoals dat van Chênehutte-les-Tuffeaux of Brain-sur-Allonnes, waar neoclassicisme en neogotiek naast elkaar bestaan. Vandaag de dag behoort het tot de gemeente en blijft het een centrale rol spelen in het lokale erfgoed.

Externe links