Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-de-Bonsecours in Nancy vond zijn oorsprong in de Slag bij Nancy in 1477, waar René II van Lotharingen Karel de Témeraire versloeg. Om deze overwinning te herdenken werd in 1484 in de begraafplaats van de Bourgondische soldaten een kapel aan de Maagd gewijd. De kapel herbergde een beeld van de Maagd uit 1505 door Mansuy Gauvin, een symbool van Lorrain Marian toewijding. Het groeide op in 1629 en werd een plaats van bedevaart, vooral tijdens de Dertigjarige Oorlog, waar de Lorrains smeekten de bescherming van Notre-Dame-de-Bonsecours tegen pest en hongersnood.

In de 18e eeuw begon Stanislas Leszczynski, hertog van Lotharingen en voormalig koning van Polen, met de volledige wederopbouw van het heiligdom in 1737. Verschillende motivaties hebben dit project geleid: de legitimiteit van het project in Lotharingen bevestigen, Marian aanbidding die haar Poolse hart dierbaar is, eren en het landschap markeren tussen Nancy en haar kasteel in Lunéville. In 1738 werd de eerste steen gelegd door de bisschop van Toul. De kerk, voltooid in 1741, combineert barokke en rococo invloeden, met een slanke gevel overdekt door een bolle klokkentoren, kolommen van het onvoltooide kasteel van La Malgrange, en een interieur rijk versierd met stucwerk, fresco's en polychrome beelden.

De kerk herbergde vier grote mausoleums: die van Stanislas (het werk van Claude-Louis Vassé, voltooid in 1775), zijn vrouw Catherine Opalinska (gebeeldhouwd door Nicolas-Sébastien Adam in 1749), hun dochter Marie Leszczynska (de koningin van Frankrijk, wiens hart hier rust sinds 1768), en de grote Poolse penningmeester Maximilien Ossolinski. Deze graven, gered van revolutionaire vernietiging, werden hersteld in de 19e eeuw. De Revolutie ontheiligde de kluizen en de lichamen van de overledenen bleven tot 1803 in het koor. Het gebouw, geclassificeerd als een historisch monument in 1906, werd een Frans-Poolse plaats van herinnering, bezocht door persoonlijkheden zoals Charles X, Louis-Philippe of Keizerin Eugénie.

De interieurarchitectuur weerspiegelt Stanislas' eclectische smaak, met fresco's van Joseph Gilles (gerestaureerd in 1853) die Maria scènes illustreren, een preekstoel gesneden in de Louis XV stijl, en glas-in-lood ramen aangeboden door Napoleon III in 1868. De kleurrijke stucwerkjes, het nabootsen van marmer, en de beelden van vereerde heiligen in Polen (zoals Sint John Nepomucene) benadrukken deze dubbele identiteit van Lorrain en Pools. Het heiligdom behoudt ook Turkse vlaggen die door de hertogen van Lotharingen in de 17e en 18e eeuw werden gevangen, evenals een Pools stuur gestolen in 1969. Ondanks het verdwijnen van zijn grote historische orgels blijft de kerk een unieke getuigenis van religieuze barok in Frankrijk.

In de 19e eeuw maakte Abbé Morel de kerk tot parochie in 1844 en ondernam restauraties, waaronder de uitbreiding van het koor in 1862. Paus Pius IX bood een tiara aan voor het beeld van de Maagd in 1865, gekroond op plechtige feesten. De biechtstoelen, werken van de werkplaatsen Eugene Vallin en Victor Huel (1889), en de glas-in-lood ramen van Joseph Janin (1904) maken dit decor compleet. Vandaag trekt de kerk, eigendom van de stad Nancy, evenveel aan voor haar artistieke erfgoed als voor haar rol in de Frans-Poolse geschiedenis, belichaamd door de herinnering aan Stanislas en de Lorrains.

Externe links