Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Brissarte, gelegen in het departement Maine-et-Loire aux Hauts-d'Anjou, is een 11e en 12e eeuws Romaans gebouw, met renovaties in de 15e, 17e en 18e eeuw. Het was een historisch monument in 1965, evenals de aangrenzende 18e-eeuwse pastorie. De atypische architectuur, gekenmerkt door het ontbreken van een rechterarm van transept en een klokkentoren herbouwd in de 18e eeuw, weerspiegelt een complexe geschiedenis, het mengen van het gebruik van merovingische stenen en opeenvolgende aanpassingen.

De huidige kerk lijkt gebouwd te zijn op de resten van een 9e eeuwse stenen kerk, genoemd in middeleeuwse kronieken als een toevluchtsoord bij de Slag bij Brissarthe in 866, waar Robert de Fort, voorvader van de Capetianen, zijn dood vond. Merovingische sarcofagi ontdekt rond het gebouw bevestigen zijn implantatie op een oude begraafplaats. Het cartulair van Saint-Serge d'Angers Abbey getuigt van zijn bestaan in 1162, toen het werd gegeven aan een priorij die duurde tot de revolutie.

In de 18e eeuw werd de klokkentoren, verwoest door de bliksem in 1730, herbouwd dankzij de financiering van Anne Amat, een parochian. Het interieur herbergt een 18e-eeuws barok altaarstuk versierd met een Hemelvaart van de Maagd geschilderd door Jean-Baptiste Thonnesse in 1825 en een standbeeld van Robert le Fort door David d'Angers. De banken, overgenomen door parochianen in 1805, getuigen van het post-revolutionaire gemeenschapsleven. Het gebouw draagt ook de sporen van de Vendée oorlogen, met panelling verbrand tijdens de botsingen tussen Republikeinen en Chouans.

De pastorie, geclassificeerd met de kerk, illustreert 18e eeuwse civiele architectuur met zijn elegante pilasters en prominente kroonlijst. De archieven vermelden twee opmerkelijke priesters: Jean Jacquemard, bouwer van de huidige genezing, en Claude Jacquemard, plaatsvervanger van de Nationale Vergadering van 1789. De site behoudt ook defensieve elementen, zoals smalle ontwijkende ramen uit de 11e eeuw, aangepast aan de behoeften van de Honderdjarige Oorlog.

Middeleeuwse teksten, met name die van Réginon de Prüm en de Annales de Saint-Bertin, beschrijven de slag van 866 waar de vroege kerk diende als een fort voor de Normandiërs en Bretons. Deze verslagen benadrukken het strategische belang van de plaats uit het Karolingische tijdperk. Tegenwoordig combineert de kerk architectonisch erfgoed, historische herinneringen en archeologische sporen, waardoor het een belangrijke getuige is van de geschiedenis van Angelvin.

Recente restauraties, ondersteund door de regio Pays de la Loire en de Fondation du Patrimoine, hebben het dak en het altaarstuk behouden. Er is een project aan de gang om het Thonnesse schilderij te herstellen, waarin de hedendaagse inzet voor het behoud van dit emblematische monument wordt benadrukt.

Externe links