Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Collège Notre-Dame de l'Assomption de Crécy-la-Chapelle vond zijn oorsprong in een klein oratorium opgericht in 1123 in Vignely, afhankelijk van de priorij van Saint-Martin-du-Vieux-Crécy, zelf verbonden aan Saint-Martin-des-Champs abdij sinds 1143. In 1202 richtte Anseau de Garlande, bisschop van Meaux, dit oratorium op als parochie en collegiaal kerk, aanvankelijk uitgerust met zes kanonnen, daarna acht na een donatie van Dreux de Châtillon in 1220. De bouw van het college werd voltooid in het midden van de 13e eeuw, dankzij opeenvolgende donaties.

De Honderdjarige Oorlog en de gevangenneming van Crécy door de Engelsen in 1421 hebben het gebouw ernstig beschadigd, wat de wederopbouw van de eerste vier overspanningen van het schip in de 15e eeuw vereist. De kerk werd gewijd op 16 mei 1429. In de 17e eeuw verzwakten de herhaalde overstromingen van de Morin de structuur, waardoor het leggen van ijzeren tocht (1641) en het opheffen van het trottoir verscheidene malen (1641, 1676, 1730). Het collegiaal hoofdstuk, in financiële moeilijkheden, werd in 1676 door bisschop Dominique de Ligny afgeschaft, hoewel de kerk tijdens de Revolutie open bleef.

In de 19e en 20e eeuw werden belangrijke restauratiecampagnes gevoerd. In 1826 werd de hoes gerestaureerd, gevolgd door werk aan de zolen en strikjes (1849-1850, 1854-1857). Eugène Millet en Maximilien Mimey grijpen respectievelijk in op de uitlopers, de hoge ramen en de gewelven van het koor. In de 20e eeuw leidden terugkerende overstromingsproblemen in verband met de in de 16e eeuw gekaapte Vaudessart Ru tot ontwatering (1980) en een sluiting voor volledige restauratie tussen 1994 en 2005.

De architectuur van het college wordt gekenmerkt door een schip van zes spanten en een koor afgewerkt door een heptagonale apsis, geflankeerd door twee bevooroordeelde apsidiolen. De dogische kluis van het koor, met twaalf stralende takken, en die van de apsidiolen (VIIde takken, 13de eeuw) illustreren zijn gotische erfgoed. Geklasseerd als historisch monument in 1846, belichaamt het zowel een middeleeuws religieus erfgoed als de uitdagingen van het behoud ervan in het licht van natuurlijke en historische gevaren.

Externe links