Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Onze-Lieve-Vrouw van Mégaudais komt uit de wil van Bertrand de Mégaudais, heer van Marolles, en zijn vrouw Catherine de Langan. In 1600 merkte de laatste op dat de bewoners van de wijk, ver van de kerk van Sint-Pieter, niet "de Mis konden zien of de dingen die nodig zijn voor de verlossing" konden leren, en richtte een kapel van 60 meter op nabij de genoemde plaatsen Chesnaie en Caversserie. Hun oorspronkelijke plan was om kluizenaars te installeren, maar de weigering van de koning van brieven patent blokkeerde dit initiatief. De bisschop had echter op 30 oktober 1600 een gunstig decreet uitgevaardigd.

Catherine de Langan, die weduwe werd, kreeg uiteindelijk de oprichting van de kerk in de tak onder de naam Saint-Martin de Mégaudais bij episcopale verordening van 28 juli 1674. Twee kapellen werden gesticht: Notre-Dame de Bon-Secours en Saint-Joseph. De eerste doop in Mégaudais dateert uit 25 mei 1675. In 1780 beschreef Pierre-François Davelu de kapel als "uitstekend," geserveerd door twee kapelaans voor 300 communisten. Ondanks de afschaffing als tak in 1803 werd het hersteld door koninklijke verordening in 1846.

Een brand verwoestte de sacristie in januari 1868, wat leidde tot de verkoop van het omringende land in 1869. M. de Saint-Cyr verwierf de plaats en liet de kerk herbouwen tussen 1875 en 1877, 800 meter van de oude, op de nationale weg van Ernée naar Fougères. Het 14e eeuwse gotische gebouw was voorzien van een slanke pijl, glas-in-lood ramen van de Carmel du Mans, en stenen altaren gesneden door Cottereau. Gewijd op 3 september 1877, behoudt het de oude begraafplaats in de buurt. Een botanische eigenaardigheid wordt ermee geassocieerd: een jeneverbes, rond 1875 ontdekt door de parochiekerk André Powery en genaamd Genista Andrea.

Externe links