Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame-de-l'Assomption de Vouvant, geclassificeerd als een historisch monument in 1840, door Prosper Mérimée, vindt zijn oorsprong in de 11e eeuw onder impuls van Willem de Grote Aquitaine. Vanaf deze eerste kerk, gebouwd door Abbé Théodelin van Maillezais, zijn er nog slechts drie delen (het Nef Théodelin) over, gerestaureerd in de jaren negentig en vandaag gewijd aan tentoonstellingen. Dit overblijfsel getuigt van middeleeuwse architectonische ambitie, hoewel gedeeltelijk vernietigd.

De tweede grote fase van de bouw dateert uit de tweede helft van de 12e eeuw, met de bouw van het koor, de abside, en de twee absidiolen in romaanse stijl. Fragmenten van beelden, waarschijnlijk van de grote uitgestorven westelijke poort (huidige site van de apotheek), blijven ook. Koning Saint Louis dankte God in 1242 na zijn overwinning op de Lusignanen, met zijn politieke en religieuze betekenis.

De oorlogen van de religie (XVIth-17de eeuw) verwoestten Vouvant: de priorij van Sint-Marie werd vernietigd, en de kerk, wiens kluizen instortten aan het begin van de 17de eeuw, werd gereduceerd tot zijn koor en zijkapellen. In 1656 beschreef de bisschop van La Rochelle een "zeer mooie en uitgestrekte kerk ooit, allemaal geruïneerd." De restauraties namen vervolgens toe, vooral tussen 1882 en 1890 onder impuls van Abbé Laurent, die drie spanten van het schip, het transept, herbouwde en de klokkentoren verving met een achthoekige klokkentoren.

De kerk behoudt opmerkelijke architectonische elementen, zoals het noordelijke portaal op twee niveaus: een romaans laag deel (XII eeuw) met beeldhouwwerken van fantastische personages en wezens, en een hoger gotisch deel (1458/1-244) versierd met scènes van het Avondmaal en Ascentie. Het wapenschild van Jean de Dunois (1458), graaf van Longueville en Heer van Vouvant, wordt daar uitgehouwen en symboliseert zijn lokale invloed. De crypte, herontdekt in 1854, huizen blijven van de 11e tot de 13e eeuw, waaronder een Merovingische sarcofaag.

In de 19e eeuw werd glas in lood toegevoegd en de crypte werd hersteld. In 1940 en 1942 werden een aangrenzend gebouw en het land ook geclassificeerd als historische monumenten. In 2017 werd de klokwijzer (1908) vervangen door een geëmailleerd model. Vandaag de dag, de kerk combineert middeleeuwse erfgoed en moderne restauraties, met een priorij tuin gemaakt in 2007 en een crypte uitgerust met een historische video sinds 2015.

Externe links