Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-de-la-Nativity kerk van Cénac-et-Saint-Julien, gelegen in het departement Dordogne, is een katholiek religieus gebouw, waarvan de oudste dateert uit de 12e eeuw. Het werd opgericht als een priorij afhankelijk van Moissac Abbey, waarschijnlijk rond 1130, na bevestiging van kloosterrechten. De romaanse architectuur, gekenmerkt door rijk versierde hoofdsteden, illustreert de artistieke invloed van Moissac, met allegorische thema's zoals de opstanding van Lazarus of de oorspronkelijke val.

De priorij beleefde een fabelachtige periode dankzij de verering van een verdwenen kruisbeeld, de stem van Digne, vergeleken met de relikwieën van Charroux en Lucca. Zijn geschiedenis werd echter gekenmerkt door conflicten: plundering door rovers in 1378, gedeeltelijke vernietiging tijdens de godsdienstoorlogen (1589), en excommunicatie van de Prior in 1304 na een confrontatie met de aartsbisschop van Bordeaux. Opvolgingsreconstructies, vooral in de 15e eeuw (ogiale gewelven) en in de 20e eeuw (neoRomeinse restauratie), veranderden gedeeltelijk de oorspronkelijke structuur.

In 1897 werd de kerk gerestaureerd onder leiding van Henri Rapine. De opgravingen onthulden hoofdsteden en sporen van de Romaanse gewelven in de wieg. Het koor, de apsidiolen en de transept, de enige elementen van de 12e eeuw bewaard gebleven, getuigen nu van zijn klooster verleden. De 44 hoofdsteden en 18 modillons, die geometrische motieven en bijbelse scènes combineren, maken het tot een belangrijke plaats van perigordinale romaanse kunst.

Na de revolutie werd het gebouw, zeer gedegradeerd, kort voor de drainage (1912-1913) gerepareerd om vocht tegen te gaan. Een gemeenschappelijk eigendom sinds de 19e eeuw, het blijft een plaats van aanbidding en een beschermd architectonisch erfgoed, een illustratie van de banden tussen Moissac, de Zwarte Perigord en de zuidelijke Romaanse kunst.

Historische bronnen, zoals de Kroniek van Aymeric de Peyrac (abbé de Moissac, 1377-1406), schrijven de stichting toe aan Abbé Anquitil (1085-1105), hoewel de bouw uit de 12e eeuw werd gedateerd door zijn stijl. De gesneden luipaard van het portaal, vergelijkbaar met die van Moissac, versterkt deze artistieke filiatie. De vernietigingen van de zestiende en zeventiende eeuw (clocher, nave) verklaren de daaropvolgende wederopbouwcampagnes, waaronder die van 1531 voor de transept en de klokkentoren toevertrouwd aan metselaars van Domme.

Externe links