Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-de-la-Nativity kerk van La Neuville-en-Hez, gelegen in de Oise (Hauts-de-France), is een gebouw met verschillende architectonische invloeden. De Romaanse klokkentoren, daterend uit rond 1140, is het oudste deel, terwijl de grote arcades van het schip, al gotisch, dateren uit de late 12de of vroege 13de eeuw. Het flamboyante gotische koor werd gebouwd op het scharnier van de 15e en 16e eeuw, wat een belangrijke stilistische overgang markeerde. Het schip en de kusten, herbouwd in 1740 in een flamboyante anachronistische stijl voor de tijd, illustreren een lokale verlangen naar esthetische samenhang.

De geschiedenis van de kerk is verbonden met de familie van de Graven van Clermont, met name Raoul de Clermont, geciteerd als potentiële stichter in 1187 door Louis Graves, hoewel deze datum werd betwist door Eugène Müller ten gunste van 1140. In de 13e eeuw werd de remedie overgebracht van Courlieu naar La Neuville-en-Hez, onder invloed van de Graven, met pontificale bubbels (1249 Jeanne de Châtillon, weduwe en dochter van gravin Mahaut, bood in 1251 het eeuwige recht om Hez-Froidmont hout te gebruiken voor verwarming en bouw, bevestigd door Saint-Louis in 1259.

Het monument onderging verschillende veranderingen, met name in de 14e eeuw (reconstructie van de cruises in stralende stijl) en in de 18e eeuw (overstroming van het schip, klassieke gevel voltooid in 1790). In 1927 werd een historisch monument opgericht, waar prerevolutionair meubilair en glas-in-loodramen bewaard werden, zoals die van de kruisiging (workshop Leprince, Beauvais). Het kruisbeeld plan, gemaskeerd door verenigde daken, en de romeinse klokkentoren met geminieerde bessen maken het een uniek voorbeeld van superpositie van stijlen.

Onder het oude regime was de kerk afhankelijk van het bisdom Beauvais en de decaan van Clermont. Na de Revolutie werd het tijdelijk verbonden met Amiens (1801 In de parochie van Saint-Louis de Bresles worden tegenwoordig geen gewone Missen meer gehouden. Zijn meubels, waaronder beelden (Vierge à l'Enfant, Saint Joseph) en een 18e-eeuwse communieraster, getuigen van het rijke liturgische verleden.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn vijfzijdige apsis, zijn klimop gewelven en derde lijn gewelven, en zijn hoofdsteden gesneden met haken. De 18e eeuwse aanpassingen, zoals de golvende pijlers toegevoegd aan de Romaanse arcades, weerspiegelen een verlangen naar modernisering en behoud van het middeleeuwse erfgoed. De westerse gevel, sober en klassiek, contrasteert met de interieurgotische elementen, terwijl de klokkentoren, de enige zichtbare romaanse vestige, het geheel domineert.

De site, helder en begrensd door Place Verte, biedt een duidelijk zicht op de hoogtes. De uitlopers van het koor, versierd met dais en haken, en de flamboyante ramen met complexe netwerken (buffetten, spikkels) markeren de decoratieve rijkdom van het gebouw. Ondanks de veranderingen blijft de kerk een getuigenis van de architectonische en sociale evoluties van de regio, van de Graven van Clermont tot de Revolutie.

Externe links