Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kerk van Notre-Dame de Niort, gelegen in het departement Deux-Sèvres, vindt zijn oorsprong in een oude traditie gekoppeld aan de abdij van Charroux. Een controversiële donatie toegeschreven aan Karel de Grote in 799 noemt al een kerk gewijd aan de Maagd op deze site. In de 11e eeuw bevestigde paus Leo IX het bezit van de kerk van Sainte-Marie (toekomstige Notre Dame) door de abdij. De priorij zal afhangen van Charroux tot de 18e eeuw, hoewel er geen overblijfselen van het middeleeuwse gebouw vandaag.

De bouw van de huidige kerk begon op 26 mei 1491, zoals blijkt uit een gedenkplaat met de fascicalen Pierre Sabourin en Jehan Richer. Tussen 1491 en 1530 werden waarschijnlijk het koor en een deel van het transept opgericht. In 1531 kwam meestermetselaar Mathurin Berthomé tussenbeide om een galerij te bouwen voor de orgels, de westelijke gevel en twee gewelven van het schip. Er ontstond een conflict over de behoefte aan externe uitlopers, uiteindelijk opgelegd door de margilliers. Het noordelijke portaal draagt de inscriptie "O mater Dei, memento mei.".

De godsdienstoorlogen (1562 In 1568 werd de parochiepriester Texereau vermoord door protestanten en in 1569 werd de stad gebombardeerd en geplunderd. Een gravure van Claude Chastillon (circa 1605) toont de kerk zonder dak, hoewel de klokkentoren intact blijft. Katholieke aanbidding werd hersteld in 1598 na het edict van Nantes. In de zeventiende eeuw werd de kerk gerestaureerd: het dak werd gerestaureerd, en het glas in lood van de Boom van Jesse (bevolen in 1615 door François Lizeau) verving het origineel gebroken. Françoise d'Aubigné, toekomstige Madame de Maintenon, werd daar in 1635 gedoopt.

In de 18e eeuw onderging het gebouw grote veranderingen: in 1770 werd de liturgische oriëntatie omgekeerd (hoofdaltaar naar het westen), en de zijdeuren werden veroordeeld. De Revolutie veranderde de kerk in een decadente tempel, daarna in een graanopslagplaats (1793). De graven van de Beaupéan Parabère, lokale adellijke families, worden ontmanteld om te worden bewaard. In 1797 keerde de kerk terug naar aanbidding en werd in 1908 geclassificeerd als historisch monument, na de gedeeltelijke instorting van haar schip in 1908, dat tot 1916 moest worden hersteld.

De 19e en 20e eeuw zagen architectonische toevoegingen (westelijke kapellen in 1883 en 1889, westelijke roos in 1850) en restauraties, zoals die van de torenpijl in 1853. In 2001 werd het orgel verplaatst naar het westen en herstelde de oorspronkelijke oriëntatie. Vandaag de dag behoudt het gebouw opmerkelijke elementen: glas-in-lood ramen van de Lobin werkplaatsen, een gebeeldhouwd kruispad (1880), en retables geschilderd door Bernard d'Agesci.

Met een lengte van 55 meter en een hoogte van 18 meter combineert Notre-Dame de Niort gotische en renaissancestijlen. De klokkentoren, culminerend op 75 meter, domineert het stedelijke landschap. De glas-in-loodramen, waaronder die van de boom van Jesse (loden in 1784) en het Daublaine-Callinet-orgel (1841) getuigen van zijn rijke artistieke erfgoed. De kerk blijft een plaats van herinnering, gekoppeld aan religieuze conflicten en lokale geschiedenis, vooral door de graven van gouverneurs Beaupéan-Parabère.

Externe links